Het werd eens tijd dat er wat actie plaatsvond op mijn blogsite dacht ik zo. Want er is nieuws te melden! Nieuws dat eigenlijk een beetje (veel) te laat komt en voor sommigen al dan niet als geruststellend beschouwd kan worden:
Ik ben goed toegekomen in het verre, verre Fayetteville!!
Aangezien hier nu de 3e volledige dag achter de rug is, heb ik al een heleboel dingen meegemaakt. Voor de geinteresseerde lezertjes ga ik een kort samenvattinkje optypen van de tot hiertoe HETE ontvangst!
Vertrek op de luchthaven te Brussel. Het was vroeg, zeer vroeg!
En door mijn slechte voorbereiding wegens omstandigheden, examens genaamd, waren de 2 nachten voordien nooit langer dan 4 uur. Pieken was dus slechts een eufemisme.
4u30. Dat was het uur van afspraak. Samen met Elien en Koen, mijn 2 Amerika maatjes, gingen we daar aan de incheck balie staan. Mijn mama en papa vergezelden mij om mijn karreke te duwen en een laatste 'goodbye' te schenken. Tot mijn grote verbazing en jolijt dook plots ook mijn lieve meter, tante Denise op aan het station. Een verassing van formaat!!!
Na het inchecken van mijn 38 kilo kleren en aanhangsels volgde het afscheid. Een dikke knuffel van de tante en de mama en papa volgde daarop. Pijnlijk maar niet te veel denken en verder gaan, that's the spirit.
Het vliegtripje werd een lang tripje. 28 uur scheidde ons vertrek in Brussel van onze aankomst in het kleine luchthaventje van Fayetteville, North West of Arkansas. Een kleine 2 uurtjes slaap maakte het niet minder vermoeiend. We werden in fayetteville verwelkomd door mijne 'pal', Alexander Wong. Door de 2 uur vertaging die we opgelopen hadden stond hij er al een tijd te wachten op ons maar rouwig was hij er niet echt om. Alex en een vriendin van hem, Mary, beide super lieve mensen brachten ons met hun auto naar ons appartementje.
Na het afzetten van onze bagage, en toen was het al 23u plaatselijke tijd, brachten ze ons naar de welbekende 'Walmart' winkel. Reuzegrote shop met alles wat je maar kan bedenken, open 24u op 24. Was echt wel een belevenis. Onze eerste aanraking met Amerika en direct wordt al 1 van de vele clichés bevestigd: Hoe meer hoe liever! Reuzegrote verpakkingen, zoveel keuze, en vrij goedkoop. Onze eerste aankoop, iets noodzakelijk voor ons 1e nachtje was beddengoed: alles in 1 pak. Ready to go to sleep: broodnodige slaap!
Ons 'Garden park' apartementje ziet er goed uit, tamelijk proper maar buiten meubels staat daat niet zo veel. Veel kopen is de boodschap dus. Een zwembad is aanwezig maar tis nog net ietsje te koud om erin te duiken (nog sjaal en handschoenen temperaturen, super weer dus ;))
Woensdag 9.Januari:
Lang uitslapen was niet het geval. Afspraak met housekeeper. Contract tekenen en huishuur betalen. Veel geld maar vergeleken met België echt wel niet zoveel.
Een zelf geimproviseerd toerke op de campus volgde. De campus is zo'n 15 minutekes wandelen maar een gratis bus is ter beschikking. De noodzakelijke papieren werden door mezelf, Koen en Elien ingeleverd en in orde gebracht maar door de goede voorbereiding in België landje was dit wel geen probleem meer ;-)
Samenleven met Elien en Koen gaat trouwens zeer goed. We komen echt enorm goed overeen, nog geen gevechten tussen ons hebben plaatgevonden maar ik hou je wel op de hoogte in verband hiermee ;-)
Een wandelingetje naar Dickson's street, de uitgangsstraat van Fayetteville met veel café'tjes was een volgende stap naar onze adaptatie aan het plaatselijke leven. Volgens de Amerikanen hier was die Dickson's street enorm ver stappen, we hebben er een 20-tal minuten over gedaan.
Iedereen, maar echt iedereen heeft hier een auto. Bijna geen voetgangers op straat, fietsers ook niet echt gezien. Alles wordt hier met de wagen gedaan, het is echt ONGELOOFELIJK!! Het zou tof zijn als we een 2e hands fiets zouden kunnen aanschaffen, volgens een amerikaan die we gisteren gesproken hebben is dat hier wel te vinden. Kwestie van de europese sportmentaliteit was te onderhouden. Wij happen niet toe!!! No way hoseeej!!
Een avondje spellekes spelen met gratis food volgde. Zulke activiteiten zijn ideaal om nieuwe mensen te leren kennen en telefoonnumers te verzamelen. Telefoonnummers die we toegerijkt krijgen van mensen die steeds willen helpen met vanalles en nog wat, zoals vervoer. Een auto is hier namelijk wel nodig om naar de shops enzo te geraken.
Alexander heeft deze zelfde avond gekookt voor ons: vegetarische mexicaanse tortillas met guagumole. Lekker en zeer gezellig!!
Nadien, voor onze 2e nacht op rij, volgde een walmart tripje met onzen Alex. Opwnieuw veel geshopt voor de noodzakelijke dingskes zoals kookpotten, borden, bestek, wasmiddel, koffiezet, burolampjes, strijkijzer, wasrekje, eten... Alles opgeteld was dit veel geld maar in vergelijking met België... peanuts!
Donderdag 10.Januari
De 1e keer internet op ons apartementje werd een feit: afgetapt van 1 van onze onderburen. Als dat blijft werken denk ik niet dat we ons eigen internetverbinding gaan aanschaffen. Parasietje spelen noemen ze dat wel een beke maar hier bestaat er niet zoiets als downloadlimieten (In belgie dus wel), wat de crime hier iets minder erg maakt ;-).
Een eerste bezoekje aan 'the farm' werd de toonaangevende gebeurtenis voor onze komende 5 maanden hier.'The farm' is het arkensaanse 'boerekot' waar ik en mn maatjes een project ga uitvoeren. Het ziet er goed uit, proper en opnieuw zeer vriendelijke mensen (zoals bijna alle mensen hier!).
Elien, Koen en ik hebben er ook een eigen 'desk' gekregen. Als dat geen eer is ;-)
Dr. Proctor, een prof die goede connecties heeft met onze (Gentse) faculteit, heeft ons getrakteerd op ne lunch. Vriendelijke man die ons ook overal brengt waar we naartoe willen. Een tripje naar 'Eureka springs' heeft hij ons al beloofd. Dit kan je je toch niet inbeelden bij een Belgische prof, gekke taverelen dat zicht hier afspelen dus ;-)
'Savonds opnieuw FREE diner (zie foto's photobucket)! Dit was een diner met eten van verschillende culturen, een onderdeel van de introduction week die hier aan het lopen is. Opnieuw een bron voor het ontmoeten van nieuwe mensen.
Vrijdag 11.Januari
De dag begint goed: een receptie op 'the farm', georganiseerd voor de nieuwe studenten (waaronder wij, wat een eer ;-)) en een nieuwe doktor. Met gepersonaliseerde name tags voelden we ons al direct thuis.
Na de receptie kregen we te horen dat de decaan van 'the farm' 'impressed was' door de 3 Belgische studentjes. Altijd fijn om te horen en hopelijk blijft het zo ;-)
Een tripje naar 'the hog house' met onze professor Proctor volgde. The 'hogs' hier is de bijnaam voor het plaatselijke universitair sportteam, beter bekend onder de naam 'razorbacks' die hier enorm populair zijn! Hier en daar zijn er aanmoedigingsslogans te bespeuren op/in restaurants, vlaggen, t-shirts, truis, en vele spulletjes die je overal kan kopen. Zelfs op het deksel van de beerputten is 'the hog' aant pronken (zie foto's photobucket).
Wat gaat dat geven als de studenten toekomen volgende week met het basketbalseizoen dat direct begint? Ik ben benieuwd! :-p
The hog house dus, is een café waar ze zelf bier brouwen. Onzen Dr. Proctor heeft ons getrakteerd op de 6 verschillende bierkes die daar zelf gebrouwen worden. We voelden het wel in ons kopke maar den Dr. himself ook zenne (zie foto's photobucket). Een prof die zich 'lucht' drinkt bij zijn studentjes, waar gaat dat naartoe ;-)
Veel merkwaardige dingen: Drive in banken, geweren die gewoonweg verkocht worden in de supermarkt (zie foto's photobucket) maar meer hierover volgt later!
Ik hou je op de hoogte!!
Volgende keer is het een berichtje korter, dat beloof ik je ;-)
Aangezien hier nu de 3e volledige dag achter de rug is, heb ik al een heleboel dingen meegemaakt. Voor de geinteresseerde lezertjes ga ik een kort samenvattinkje optypen van de tot hiertoe HETE ontvangst!
Dinsdag 8.Januari:
En door mijn slechte voorbereiding wegens omstandigheden, examens genaamd, waren de 2 nachten voordien nooit langer dan 4 uur. Pieken was dus slechts een eufemisme.
4u30. Dat was het uur van afspraak. Samen met Elien en Koen, mijn 2 Amerika maatjes, gingen we daar aan de incheck balie staan. Mijn mama en papa vergezelden mij om mijn karreke te duwen en een laatste 'goodbye' te schenken. Tot mijn grote verbazing en jolijt dook plots ook mijn lieve meter, tante Denise op aan het station. Een verassing van formaat!!!
Na het inchecken van mijn 38 kilo kleren en aanhangsels volgde het afscheid. Een dikke knuffel van de tante en de mama en papa volgde daarop. Pijnlijk maar niet te veel denken en verder gaan, that's the spirit.
Het vliegtripje werd een lang tripje. 28 uur scheidde ons vertrek in Brussel van onze aankomst in het kleine luchthaventje van Fayetteville, North West of Arkansas. Een kleine 2 uurtjes slaap maakte het niet minder vermoeiend. We werden in fayetteville verwelkomd door mijne 'pal', Alexander Wong. Door de 2 uur vertaging die we opgelopen hadden stond hij er al een tijd te wachten op ons maar rouwig was hij er niet echt om. Alex en een vriendin van hem, Mary, beide super lieve mensen brachten ons met hun auto naar ons appartementje.
Na het afzetten van onze bagage, en toen was het al 23u plaatselijke tijd, brachten ze ons naar de welbekende 'Walmart' winkel. Reuzegrote shop met alles wat je maar kan bedenken, open 24u op 24. Was echt wel een belevenis. Onze eerste aanraking met Amerika en direct wordt al 1 van de vele clichés bevestigd: Hoe meer hoe liever! Reuzegrote verpakkingen, zoveel keuze, en vrij goedkoop. Onze eerste aankoop, iets noodzakelijk voor ons 1e nachtje was beddengoed: alles in 1 pak. Ready to go to sleep: broodnodige slaap!
Ons 'Garden park' apartementje ziet er goed uit, tamelijk proper maar buiten meubels staat daat niet zo veel. Veel kopen is de boodschap dus. Een zwembad is aanwezig maar tis nog net ietsje te koud om erin te duiken (nog sjaal en handschoenen temperaturen, super weer dus ;))
Woensdag 9.Januari:
Lang uitslapen was niet het geval. Afspraak met housekeeper. Contract tekenen en huishuur betalen. Veel geld maar vergeleken met België echt wel niet zoveel.
Een zelf geimproviseerd toerke op de campus volgde. De campus is zo'n 15 minutekes wandelen maar een gratis bus is ter beschikking. De noodzakelijke papieren werden door mezelf, Koen en Elien ingeleverd en in orde gebracht maar door de goede voorbereiding in België landje was dit wel geen probleem meer ;-)
Samenleven met Elien en Koen gaat trouwens zeer goed. We komen echt enorm goed overeen, nog geen gevechten tussen ons hebben plaatgevonden maar ik hou je wel op de hoogte in verband hiermee ;-)
Een wandelingetje naar Dickson's street, de uitgangsstraat van Fayetteville met veel café'tjes was een volgende stap naar onze adaptatie aan het plaatselijke leven. Volgens de Amerikanen hier was die Dickson's street enorm ver stappen, we hebben er een 20-tal minuten over gedaan.
Iedereen, maar echt iedereen heeft hier een auto. Bijna geen voetgangers op straat, fietsers ook niet echt gezien. Alles wordt hier met de wagen gedaan, het is echt ONGELOOFELIJK!! Het zou tof zijn als we een 2e hands fiets zouden kunnen aanschaffen, volgens een amerikaan die we gisteren gesproken hebben is dat hier wel te vinden. Kwestie van de europese sportmentaliteit was te onderhouden. Wij happen niet toe!!! No way hoseeej!!
Een avondje spellekes spelen met gratis food volgde. Zulke activiteiten zijn ideaal om nieuwe mensen te leren kennen en telefoonnumers te verzamelen. Telefoonnummers die we toegerijkt krijgen van mensen die steeds willen helpen met vanalles en nog wat, zoals vervoer. Een auto is hier namelijk wel nodig om naar de shops enzo te geraken.
Alexander heeft deze zelfde avond gekookt voor ons: vegetarische mexicaanse tortillas met guagumole. Lekker en zeer gezellig!!
Nadien, voor onze 2e nacht op rij, volgde een walmart tripje met onzen Alex. Opwnieuw veel geshopt voor de noodzakelijke dingskes zoals kookpotten, borden, bestek, wasmiddel, koffiezet, burolampjes, strijkijzer, wasrekje, eten... Alles opgeteld was dit veel geld maar in vergelijking met België... peanuts!
Donderdag 10.Januari
De 1e keer internet op ons apartementje werd een feit: afgetapt van 1 van onze onderburen. Als dat blijft werken denk ik niet dat we ons eigen internetverbinding gaan aanschaffen. Parasietje spelen noemen ze dat wel een beke maar hier bestaat er niet zoiets als downloadlimieten (In belgie dus wel), wat de crime hier iets minder erg maakt ;-).
Een eerste bezoekje aan 'the farm' werd de toonaangevende gebeurtenis voor onze komende 5 maanden hier.'The farm' is het arkensaanse 'boerekot' waar ik en mn maatjes een project ga uitvoeren. Het ziet er goed uit, proper en opnieuw zeer vriendelijke mensen (zoals bijna alle mensen hier!).
Elien, Koen en ik hebben er ook een eigen 'desk' gekregen. Als dat geen eer is ;-)
Dr. Proctor, een prof die goede connecties heeft met onze (Gentse) faculteit, heeft ons getrakteerd op ne lunch. Vriendelijke man die ons ook overal brengt waar we naartoe willen. Een tripje naar 'Eureka springs' heeft hij ons al beloofd. Dit kan je je toch niet inbeelden bij een Belgische prof, gekke taverelen dat zicht hier afspelen dus ;-)
'Savonds opnieuw FREE diner (zie foto's photobucket)! Dit was een diner met eten van verschillende culturen, een onderdeel van de introduction week die hier aan het lopen is. Opnieuw een bron voor het ontmoeten van nieuwe mensen.
Vrijdag 11.Januari
De dag begint goed: een receptie op 'the farm', georganiseerd voor de nieuwe studenten (waaronder wij, wat een eer ;-)) en een nieuwe doktor. Met gepersonaliseerde name tags voelden we ons al direct thuis.
Na de receptie kregen we te horen dat de decaan van 'the farm' 'impressed was' door de 3 Belgische studentjes. Altijd fijn om te horen en hopelijk blijft het zo ;-)
Een tripje naar 'the hog house' met onze professor Proctor volgde. The 'hogs' hier is de bijnaam voor het plaatselijke universitair sportteam, beter bekend onder de naam 'razorbacks' die hier enorm populair zijn! Hier en daar zijn er aanmoedigingsslogans te bespeuren op/in restaurants, vlaggen, t-shirts, truis, en vele spulletjes die je overal kan kopen. Zelfs op het deksel van de beerputten is 'the hog' aant pronken (zie foto's photobucket).
Wat gaat dat geven als de studenten toekomen volgende week met het basketbalseizoen dat direct begint? Ik ben benieuwd! :-p
The hog house dus, is een café waar ze zelf bier brouwen. Onzen Dr. Proctor heeft ons getrakteerd op de 6 verschillende bierkes die daar zelf gebrouwen worden. We voelden het wel in ons kopke maar den Dr. himself ook zenne (zie foto's photobucket). Een prof die zich 'lucht' drinkt bij zijn studentjes, waar gaat dat naartoe ;-)
Veel merkwaardige dingen: Drive in banken, geweren die gewoonweg verkocht worden in de supermarkt (zie foto's photobucket) maar meer hierover volgt later!
Ik hou je op de hoogte!!
Volgende keer is het een berichtje korter, dat beloof ik je ;-)
xjes!
3 opmerkingen:
Dag lies!
Kijk eens aan! De clichés van de amerikanen lijken gewoon perfect te kloppen :). Ziet er echt héél tof uit daar. Als alles ginder zo blijft zie ik jullie niet echt meer terugkeren ;)
Leuke manier van schrijven. Ik heb het met plezier gelezen. Je mag van mij gerust elke dag zo'n tekst typen.
En laat eens zien daar wat Belgische studenten allemaal kunnen :)
Geniet ervan jullie allemaal!
Groetjes Pepijn
PS: vergeet niet bij te houden hoeveel hamburgers je eet ginder op die 4,5 maanden
kleine opmerking:
het lettertype is nogal klein in firefox (bij mij toch). Dus als je moeite hebt ermee, open de blogsite via explorer.
Zeer goed dat je ben aangekomen in een volledig pakket.... :D
Hehe, we gaan hier zeker uwen blog volgen...
Groetjes
@Pepino, lettertype in firefox is klein, oplossen door CTRL + SCROLLEN naar boven / beneden met de muis....
OF: Beeld > Tekstgrootte
Een reactie posten