Spring Break!

Ondertussen zijn we al een weekje terug op vertrouwd grondgebied: Onze thuis in Fayetteville. De tijd lijkt hier nog sneller vooruit te gaan dan in Belgie (en niet dat het daar de dagen traag vooruit gaan bij jullie!). Zoveel te doen, en nog zoveel plannen die uitgevoerd moeten worden, zowel op vlak van school/project als op avontuurlijk gebied.

Spring break was in 1 woord GEWELDIG! Een weekje om niet snel te vergeten. Waarom dit zo is, ga ik in de hiernavolgende tekst zo goed mogelijk proberen weergeven.

Het plan was, een weekje erop uit trekken naar een grote stad. New York had ik enorm graag bezocht, de grote afstand die ons zou verplichten met een duur vliegticket te kopen, weerhield ons echter van dit plan. Chicago leek ons echter ook een toffe stad (3e grootste stad van amerika).
Onze trip werd een week op voorhand goed uitgestippeld: met de wagen zouden we naar Chicago rijden. In het heengaan zouden we passeren langs the Mammoth Cave National park (in Kentucky), Inianapolis (in Indiana) en in het weerkeren St. Louis meepikken (in de staat Missouri). Zo vertrokken we aldus, met onze gehuurde Dodge, een tof autoke die ons genoeg ruimte verschafte voor al ons eten (waaronder ook wel wat junk), kleren en allerhande documentatie (oa. USA info, den humo en wat schoolwerk voor het geval...:)).

De eerste dag werd een auto rijden dagje. Ongeveer 12uur, volgens onze atlas, zouden we moeten rijden naar Bowling Green, een stadje vlak bij de Mammoth Caves. Na 8 uur rijden waren we echter al in Nashville, dat dicht bij onze eindbestemming van de dag lag. Daardoor besloten we om in Nashville ietske te gaan eten. Dit werd een grote verrassing. Echt leuke stad met ENORM veel sfeer! Nashville is 'The city of Country Music', en dat zal ik nooit meer vergeten. Lekkere ribbekes gegeten, genoten van de omgeving en... na veel passen en twijfelen een (goedkope) cowboyhoed aangeschaft.


Na Nashville reden we verder door naar Bowling Green, waar we in een Motel 6 overnachtten. In little rock zo een maand geleden hebben we een slechte ervaring opgedaan met deze zelfde motel-keten (een naar dode honden-stinkende kamer). Door de goedkope tarieven gaven we hen echter toch nog een 2e kans. Blij dat we dit gedaan hebben want de kamer was prima in orde nu!
Het mammoth cave National Park was next. Zoals Lieven heeft vernoemd, bevat dit park inderdaad de grootste afstand grotten ter wereld (365 mijl tot hiertoe ontdekt).



We namen een 'guided tour', die we op vorhand moesten reserveren. Dit leek achteraf geen overbodige luxe want den tour was volboekt. Dit is goed nieuws voor de organisatoren die hier alleen maar rijk van worden. Als bezoeker heb je hier wel wat minder plezier in. Want veel volk betekent ook: veel lawaai in de grotten. Ietsje te veel naar mijn goesting maar wat wil je natuurlijk voor iets dat commercieel toch wel wat uitgebuit wordt.
De wandeling door de grotten duurde zo een 4-tal uurtjes. Brede paden waren aangelegd, waardoor ik me op vele momenten afvroeg wat nu al dan niet natuurlijk was. Gelukkig veranderde deze situatie na een aantal mijl wandelen door de bafaamde 'caves' die niks met mammoeten te maken hebben ('Mammoth' is synoniem voor 'gigantisch'). Het laatste stuk van de tour was indrukwekkend. De 'frozen niagara waterfalls' vormden het hoogtepunt: een 20-tal meter hoge mooie witte muur met tapijt vormende CaCo3 stalagtieten.
Na de tour besloten we zelf nog wat te gaan wandelen in het park (bovengronds). Langs the 'Green River'. Een wandeling die deugd deed.



Na het stukje natuur volgde de trip naar Indianapolis. Onderweg wel even de schrik van mijn leven opgedaan. We waren ergens in Kentucky gestopt om te tanken. Ik ging daar ook eens naar de wc, had mijn heuptasje daar even afgedaan om me veilig op de bril te placeren. Ik kroop terug in de wagen, en bij de volgende stop 9in het volgende naftstation) wou ik mijn heuptasje terug nemen. Ik vond het echter niet direct waardoor grote paniek uitbrak ter lichame Lies. Alles zat in dat zakje: internationaal paspoort, visa, geld, rijbewijs...). Geen kans dat het nog in die toilet zou liggen, mijn gedachten gingen al uit naar die belgische ambassade in washington of zo. Nadat ik echter het handschoenenkastje opengetrokken had, bleek dit de verlossing te zijn. Ik ben daar direct een vreugdendansje beginnen doen en Koen nen dikke knuffel gegeven. Hij heeft dat wel niet zo graag, maar foert, op dat moment was daar geen stoppen aan ;)

Indianapolis op zich is niet zo speciaal, maar speedway, maar ons Motelleke 6 zich bevond, bleek dit wel te zijn. Elk jaar (en dit al sinds 1909) wordt op een race circuit in dit stadje een 500 mijl lange race gehouden. Dit circuit is tijdens het jaar open als museum, een tourke op het circuit met een bus mocht ons ook niet ontgaan.

Speedway Race circuit

Na indianapolis volgde Chicago. Rond 3uur kwamen we daar toe. Na lang rondrijden hebben we uiteindelijk toch ons hostelleke gevonden: een super tof huis, dichtbij het centrum van chicago waar we een 3-persoonskamer hadden. Het had alles wat een jeugdherberg heeft: computers met internet, een keuken met een ijskast, automaten met eten in, en een locatie van waaruit je makkelijk van het openbaar vervoer gebruik kan maken. Onze wagen dropten we ergens op een parking, waar we rond de $50 betaalden voor 3 dagen. Dit is echt wel geen geld, wanneer je bekijkt dat je in het echte centrum maar liefst $16 betaalt voor 3 uur. We hadden het echt wel getroffen met dit plekje. Een hotel had ons veeeeel meer gekost, en als arm studentje... :)



De eerste avond in Chicago waren we op zoek naar een plekje om te eten. En daar is iets ongeloofelijks gebeurd. Elien, Koen en ik kozen een Italiaans restaurantje uit, dat er vrij sjiek uitzag maar qua prijs nogal meeviel. We kwamen binnen, zetten ons neer aan een tafeltje dat ons aangewezen werd door een ober. Ik zette me neer en bekeek de omgeving (ritueel voor de lokalisatie van mogelijke rare kwibussen). Ik zat amper neer toen ik iemand aan de tafel naast ons zag zitten: iemand die me bekend voorkwam. Ik keek even, en toen het tot me doordrong wie het was kon ik het amper geloven. Ik zat daar even met mijn mond vol tanden tot ik zeker was en zei tegen koen en Elien: 'mijn nonkel is hier!'.
Geen van beiden geloofden met natuurlijk want zeg nu zelf, je nonkel tegenkomen in een grootstad als Chicago, die dan nog eens op dezelfde plek, op het zelfde moment iets komt eten... de kans op het winnen van de lotto is veeel kleiner gewoon!!
Nonkel Danny was even verbaasd als ik. Zijn gezicht kon niet verbergen dat hij dit eerst ook niet kon geloven. Enkele seconden bekeek hij mij tot zijn dollar viel. 'Ik trakteer jullie zie!' was zijn reactie op dit ongeloofelijke gebeuren!
We hebben even gebabbeld over ons verblijf hier in Amerika en zijn verblijf in Chicago. Elke maand is daar voor zaken. we hadden samen een lotto biljetje moeten kopen dacht ik achteraf, het had ons misschien wel geluk gebracht :)

Voor de ongelovigen onder jullie: dit is het bewijs van onze ontmoeting :)




Het verdere verblijf in Chicago was in ! woord: amazing. Wat een stad! Het heeft gewoon alles: een mooie skyline in combinatie met een mooi zicht op het water (Lake Michigan), veel cultuur (musea, musicals), lekker eten, vriendelijke mensen en leuke winkels.



Alles hebben we dan ook gedaan wat we konden/wouden doen.
Na het etentje met nonkel danny hebben we een meisje op de trein ontmoet: Linden. Ze vroeg ons mee naar een Ierse Pub, het was namelijk St. Patrick's day! Daar dronken we groen bier en ontmoetten we enkele leuke Amerikanen die het tot acteur proberen schoppen.

De volgende dag werd het museum dag: het 'museum of temporary art' en 'museum of science and industry'. Het eerste was de moeite: veel schilderijen van internationale schilders, ook een pak belgen waren aanwezig (oa. Delveau, rubens...). Het 2e was een soort technopolis. Op zich wel interessant maar ik had er iets meer echte wetenschap van verwacht.

Op woensdag bezichten we het 'Field museum'. Dit museum was gewoonweg fantastisch. Nog nooit ben ik zo onder de indruk geweest van een museum. Verschillende kamers met elk hun verschillend thema waren aanwezig: een reeks over afrika, de evolutie, het ontstaan van Amerika (van de oversteek van aziaten op de landbrug tussen alaska en rusland tot het heden), sjieke reeks met dieren over de hele wereld. En Sue, de grootste reconstructie van een T.Rex stond daar ook.



3 uur hebben we daar rondgelopen, het dubbele zou nog niet voldoende geweest zijn. We hadden alle 3 spijt dat we dit museum moesten verlaten maar ons druk schema riep ons.

Befaamde Stuffed pizza (specialiteit van Chicago)

The Hanckock toren was het volgende. Deze toren beklommen we (met de lift welliswaar) waardoor we een mooi zicht over de stad chicago verkregen. Daar heb ik onder andere een paar ruiten gewassen (zie foto vorige blog), kwestie van wat centjes te verdienen. :)

Om de dag af te sluiten, zijn we een echte musical gaan bekijken: Wicked!! Dit is een musical die al meer dan 2 jaar full time gespeeld wordt. Elke dag is deze show uitverkocht. Knap he. Voor een zeer goed prijsje hebben we tickets kunnen krijgen. De plaatsen die we hadden waren zogezegd 'bad views', het tegendeel bleek echter waar te zijn. Enorm knappe musical werd het, vol met humor en goede muziek. Met een smile op ons gezicht verlieten we die zaal.



Donderdag werd het een shopping voormiddagje. Nadien vertrokken we richting St. Louis, waar we 'the Arch' bezochten. Dit was vrijwel het meest interessante deel van deze stad. De grootste brouwerij van de wereld: 'Budweiser', die ook in St. Louis gevestigd is, gaven we ook een bezoekje. De tour konden we niet meer meemaken aangezien we op tijd terug moesten zijn voor de landing van Elien haar ouders. Zij zijn hier een weekje geweest en hebben heeeeel wat lekkers meegebracht. Ze hebben courrier gespeeld door gerief mee te brengen dat mijn ouders hadden meegegeven voor mij. Een kilo pralinekes bijvoorbeeld staan hier nu in onze ijskast: hmmmmmmm ;)

Nu een drukke week achter de rug. Testjes gedaan en terug gekregen. Alles verloopt nog steeds prima. Alleen het wortelproject wordt haasten.
Een super leuk avondje gehad gisteren. Naar speakeasy geweest met ons amerikaans bendeke. Morgen gaan we naar 'Devil's Den' gaan wandelen/caven. Onze $5 BBQ nemen we mee.
's Avonds gaan we softball spelen tegen een ander team. Onze T-shirts hebben we vanavond al gemaakt. Onze teamnaam staat op de voorkant en onze naam achteraan: zelf opgestreken. Hopelijk blijft het een beetje hangen :)



Tot gauw.
xjes! Leaz

Short Notice

Even een berichtje om te laten weten dat Fayetteville opnieuw door Belgen bewoond wordt.
Spring break was echt super! Magnifieke Mommoth (foute spelling in mijn vorige bericht, sorry daarvoor) Cave grotten, een onverwacht bezoekje aan het verrassende Nashville, interessante Indianapolis en ook Saint Louis was de moeite. Het hoogtepunt van de week heeft me zeker niet teleurgesteld: CHICAGO! Wat een stad! Daar heb ik ook wel een ongeloofelijk iets meegemaakt maar meer daarover morgen in een langer blogbericht.

Door gebrek aan tijd (straks een test, de rest van de week wordt niet veel rustiger op dit vlak) ga ik een pak meer detail posten vanavond (deze tijd). Alvast enkele foto's hier om een algemeen beeld van de week te schetsen.

Changing Times

Tot hiertoe blijf ik mijn planneke mooi trekken in het steeds mooier wordende Arkansas.
Omdat alles echter niet vlekkeloos kan verlopen, was maandag eerder een uitzondering op dit planneke. Vorig weekend werd de klok hier een uur vroeger gezet, zonder het medeweten van Koen, Elien of ik.
Te laat toekomen in de les was dus het logische vervolg geweest. We hadden maandag echter afgesproken voor ontbijt met Jeana, Brittany en Rena, een meisje dat volgend semester naar België wil afzakken.
De altijd zo goed op tijd zijnde Belgen (huhum...) waren dit nu (opnieuw) niet.
Dit gaat zeker niet ten goede van de Belgische eer, maar we zaten op deze manier allemaal wel op tijd in de les ;-)

Dinsdag heb ik een echte bible study bijgewoond met een meisje uit mijn labo, Xiaou. Haar verloofde was het hoofd van deze bible study wat het wel keer leuk maakte om mee te maken. De 'study' zelf was saai. Echt wel. Als je er met 2 Belgen zou zitten, je zou je niet kunnen inhouden vant lachen. Gelukkig was dit niet zo en heb ik de bible study kunnen doorbrengen door de conversaties mee te volgen. Ongeloofelijk hoe men het hier zo serieus neemt om de bijbel tot de details toe aan het ontleden is. Op een drie kwartier hebben ze ongeveer 11 verzen door genomen. Moest je me nu vragen om de les samen te vatten, ik zou het amper kunnen.
De gesprekken met nieuwe mensen voor en na de bible study waren echter wel boeiend! :-)

In God we trust, United we stand

Ondertussen al 3 uitnodigingen gekregen om een trouw bij te wonen. Jammer genoeg vinden die feesten allemaal plaats als we al terug in België zijn. Echt héél erg jammer.

Geen enkele avond gaat hier activiteitsloos voorbij. Ofwel is het studeren geblazen, ofwel wordt het iets gaan eten/drinken met de Amerikaantjes hier. In geen van beide gevallen wordt het bedje vroeg opgezocht.

Dit zal volgende week waarschijnlijk ook niet het geval zijn. Het is hier spring break. En we zouden zot zijn als we het niet zouden doen, daarom doen we het maar. We gaan Chicago een bezoekje brengen. In het heenrijden gaan we het Mammouth cave national park in Kentucky boezoeken. In het terugkeren placeren we onze voeten een dagje in St. Louis.
Wordt zeker de moeite, en hopelijk niet te koud daar int noorden :-)

xjes!

Er gaat niks boven vlees hier bij de amrikaantjes!

Arkansas: The natural state

Na de Foo Fighters avond was er niet al te veel tijd om na te genieten van het concert. Er moest namelijk plaats geruimd worden voor een ander soort genot: kampeergenot :-).
'Smorgens vroeg al stond Adam aan onze deur om ons via steenwegjes te escorteren naar White Rock Mountain (zie foto) waar we Brittany, Jonathan, Jay, Jennifer, Anna en Clayton ontmoetten. Hier maakten we samen een zeeeeeer deugddoende wandeltocht.
Roofvogels die op onze ooghoogte boven de valleien aan het zweven waren, oneindig aantal golvende bergplateaus zonder enig huis, fluitende vogeltjes zonder ook maar 1 auto die de rust verstoorde en het zonnetje dat ons verwarmde. Een scene die al die hektische momenten van de laatste maanden helpt te vergeten!

Nadat onze tenten opgesteld waren ergens in de bossen (wild kamperen is hier toegestaan), trokken we richting Scholl's lake waar even gevist werd. Even moeilijkheden met het molentje van de vislijn voor Koen, die ons flink entertainde met zijn klunzige uitgooi kunstjes :-).
Maar zonder die kers op de taart gaan we hier niet door het leven moet hij gedacht hebben: een duik in het ijskoude meer volgde. Koud was het zeker wel, lang kon Koen het dan ook niet volhouden. Maar de bewondering was er niet minder om, vraag maar aan de meisjes die Koen steeds toffer begonnen vinden :-)

Terugkeren naar onze tenten moest echter noodgedwongen zonder trofee. Daar konden Brittany en ik ook niks aan veranderen, die ook een viswaagje maakten. De visjes besloten om niet te bijten. Lag het aan ons luid gebabbel, onkunde/ongeduld van de vissers of zaten er toch geen schollen in het meer? Wie zal het zeggen.

De visserkes

Hoe dan ook, omkomen van de honger stond niet in onze woordenboek (of bijbel). Een vettige sausies (budane genaamd) die we later zouden omtoveren tot hot dog op bij kampvuur, lag op ons te wachten in de frigo box.

dat kampvuur werd mooi aangestoken. Want ja hoor, wilde kampuurtjes maken mag hier ook! Onzen 'budane' (worst met god weet wat voor vlees allemaal, rijst en spicy kruiden) werd geprepareerd, gevolgd door smore's en bananen met chocolade in. Smore's zijn de delicatessen van kampeerder hier: 2 crackers met gecarameliseerde marshmallows tussen en een stukje (Belgische) chocolade (dat smelt door die warme marshmallow). Heerlijk! Daarvoor alleen al zou je gaan kamperen :-)

Het kampvuur werd op een gegeven moment echter verstoord door geritsel in de bossen rondom ons. De mannen namen direct hun moedige taak op zich, de vrouwen bleven zo ver mogelijk van het beest (eland?) vandaan (liefst nog met het vuur tussen ons en de bosjes).
Met pillamp en leather man trokken de 5 mannen naar het lonkende gevaar (in mijn gedachten was dit al een bruine beer geworden). Na wat meer geritsel Bleek dat het een Armadillo was. Deed me direct denken aan de holiday armadillo uit een aflevering van friends waardoor ik wist dat dit goed nieuws was. Opluchting alom dus, geen bruine beer die wel een met budane, chocolade en marshmallow gevulde Belg lustte. oef!

Een klassieker der kampvuren, die steeds garant staat voor fun werd niet onaangeraakt gelaten: Truth or dare. De straf voor een niet gewillige medewerker: 'Das Boot'. Een glas in de vorm van een laars die gevuld werd met bier. Een gasbubbel ontstaat bij het (ad fundum) leegdrinken van deze bot, wat de drinker een met bier bedekt gezicht bezorgd. entertainment alom dus. Een avond/nacht/weekend om niet snel te vergeten!

Jay met 'das boot'

Na de terugkomst was het blokken geblazen. Ik had een test maandag waarvoor ik nog praktisch alles voor moest doen. Tijd is hier immers schaarser dan ooit. Nog tot stukje in de nacht aan bezig geweest en met een korte nacht achter de rug was dit niet simpel. Het heeft echter zijn vruchten afgeworpen want examen is goed gegaan vandaag!
Op deze manier is de nieuwe week alweer goed in gang gezet. Ben morgen uitgenodigd voor een bible study, ga dat zeker doen want wil dat toch eens meemaken.

xjes

(btw, internet hier wil om de 1 of andere reden geen foto's meer uploaden. Meer foto's dus binnenkort)

Foo Fightin'

Wow! Ben juist terug van het Foo Fighters concert. Was echt super! Een 2 uur en half durend concert volgestoken met hun beste songs: bekende (the pretender, my hero, breakout, learning to fly) en minder bekende (let it die, cold day in the sun, come alive, free me...) songs.

Een Dave op zijn best: enthousiast rondspringend met af en toe een metal gil. Tussendoor volgden er ook een paar grappige speeches. Om de hongerige fans die mijn blogje bezoeken (Landje, An, Pepino, Anton, en niet ge-oute fans :)) te plezieren heb ik een stukje van het concert gefilmd en hier op mijn site gezet. My hero, helemaal integraal live :)

Top of the bill was het echt wel, en dat helemaal gratis. Om toch maar zelf een duitje in het zakje te doen heb ik me een T-shirtje aangeschaft van the Foo Fighters. Overpriced, dat wel maar de dollar staat historisch laag dezer dagen. Daar moet van geprofiteerd worden nietwaar ;-) It's great to be here!

Een druk weekje geweest, dat weer voorbij gevlogen is. De wortelextracties (project dat ik doe in het labo op de food science afdeling) vlotten wel maar ik heb nog veel werk voor de boeg.
De gezellige sfeer die daar heerst in het labo (Brittany, Jeana en Mariane hun fout) maakt het daar zeer prettig vertoeven! Een verjaardagscake gaan eten hoorde hier deze week bij, en zo staat er met dit labo, onder leiding van Dr. Howard een diner gepland in een voedselmachine bedrijf deze maand. Leuk.
Al dat labo babbelen is echter niet goed voor de productiviteit dus daar moet aan gewerkt worden, vooral rekening houdend met de 2 maanden die hier nog maar resten.

Vorig weekend in Hot Springs en Little Rock was zeer plezant. Little Rock (de hoofdstad van Arkansas) is op zich niet zo een mooie stad. Alleen het Clinton Libary museum was echt wel iets wat er bovenuit stak, ver boven andere zogenaamde bezienswaardigheden. Zo was er bijvoorbeeld het 'Old State House', waar men nu een museum van gemaakt had. Belachelijk wat ze hier in een museum durven zetten. Een kachel van zo een 100-tal jaar oud, bestek en kapotte borden uit het jaar... 1879. Lachwekkend als je erbij nadenkt. Op die manier kan je van vele huizen van onze grootouders een museum maken zenne!

Iets wat me vooral bijgebleven is van dit weekend is dat Amerikanen totaal geen geschiedenis kunnen aanbieden. Ze hebben wel hun civil war, alle museu wijden er dan ook heel wat kamers aan, maar niet veel meer dan dat.
Ik begrijp nu toch steeds beter waarom Amerikanen opkijken naar Europa, want dat doen ze echt wel! Goede social security, geschiedenis, mooie architectuur, GGO vrij eten,... het zijn allemaal dingen waar we toch wel fier op moeten zijn.

Hot Springs is een veel interessanter en gezelliger stadje dan Little Rock. Je voelt je er eerst en vooral al veiliger dan in de hoofdstad, en alhoewel die hot springs op zich niet zoveel voorstelt (een paar bronnen waaruit heet water ontsprong), sprak de natuur wel voor zichzelf. We hebben een enorm deugddoende wandeling gedaan, een oud badhuis bezocht, door de hot springs national forrest gegaan en naar een paardenrace gaan kijken.Om het proces zo optimaal mogelijk te beleven hebben we geld ingezet, al konden we jammer genoeg niet verbergen dat we pure leken waren. We hebben zeker een paar mensen moeten aanspreken om te vragen wat we juist moesten doen. De winst/verlies verhoudingen waren me nu volledig duidelijk maar die $5 is echter naar de iets ervarenere gokkers gegaan. Ons paardje werd pas 4e. Voor ons geld hebben we wel een leuke ervaring opgedaan waarbij we ook het paard van onze buurman rare toeren zagen uitsteken: jockey van zich gesmeten bij de start van de race. Moest ik een paard zijn, ik zou dat ook serieus overwegen...
Dit weekend wordt weer een amusant weekendje: kamperen met een groepje Amerikanen. Ziet er tof uit. Onze slaapzak ligt klaar, tenten zijn ook beschikbaar en uitschuifbare marschmallow sticks zullen blijkbaar ook van de partij zijn om Smore's te maken (een typisch kampvuur dessertje hier). Het wordt een prachtige dag en een niet te koude nacht, zo hebben we het graag! Zeker omdat mijn slaapzak me maar verwarmt tot 12°C :).

xjes!