Game For Life

De hele week door was het hier 'Game for life' week. Onze (tijdelijke) universiteit (University of Arkansas) nam het op tegen de Kentucky University. Het doel: zo veel mogelijk van hun eigen studenten bloed laten geven. Nostalgie nam toch een beetje over (lees bloedserieusweek in Gent vorige November).
Waar de studenten bij ons een zakje kregen vol lekkers, kreeg de Arkansaanse student een T-shirt en gratis pizza (pepperoni or cheese). Laat me een beetje toe om te kunnen stellen dat het bij ons toch een pakje indrukwekkender was. Dit kan je dan ook zien aan de hoeveelheid donaties. Op 5 dagen tijd werden hier 1900 zakjes verzameld. En dit mede dankzij de reclame campagnes op de radio. Wij zaten ook aan dat getal, maar wel op 4 dagen en enkel radio Urgent die even wat tijd aan ons wou besteden.Mariane bloed aan het geven.

Bij ons was er ook geen competitie tussen een andere universiteit aan de gang. Aangezien het eergevoel van de studenten hier groot is wanneer het over hun universiteit/staat gaat, is dit ook wel een belangrijk punt.
Bij ons zou zo een competitie geen meerwaarde geven. Stel je voor: strijd tussen Ugent en KU Leuven. Ons universiteir 'patriotisme' is hier belange niet groot genoeg voor.
Gisteren kon je me ook vinden in de 'bloodmobile'. Ik wou mijn steentje ook bijdragen, al was er langs mijn zijde ook wel wat eigenbelang bij betrokken (gratis bloedcontrole, lees bloedplaatjes).



Als Europeaan krijg je hier echter geen kans om een leven te redden. Wanneer je meer dan 5 jaar in Europa gewoond hebt accepteren ze je hier niet als donor. Gevaar voor dolle koeieziekte. Grrr!
Je bloed wordt hier gratis gecontroleerd op cholestrolhoeveelheid. Had dat ook wel eens graag geweten.
Lang heb ik het wel niet aan mijn hart laten komen. Een T-shirt heb ik toch gekregen en dat stukje pizza... uiteraard ook ;-)

Dinsdag ben ik met koen op nachtelijk Walmark bezoek geweest met de fiets. Goed uitgedost (fluovestje, lamp, helm => zie foto) waagden we ons op de baan. 1 van onze belangrijke aankopen: een radiowekker. Dat moet me helpen om beter op te staan want mijn wekkertje (van eerste communie) blijkt niet voldoende te zijn om me op tijd uit mijn diepe slaap te doen ontwaken.
Hoop op beterschap dus :p.

We vertrekken direct naar Little Rock en Hot Springs voor een weekendje. Koen is nu om de auto die we gaan huren. Oorspronkelijk was dit niet nodig geweest, we zouden met onze buren gegaan zijn maar die lieten niks meer van zich weten. Dan maar met ons drietjes :-)

Tot maandag!

Mic Master Mind

Het is een leuk weekendje geweest! Goed van start gegaan vrijdag. Ik was een uur vroeger gedaan met labo, terwijl de andere studentjes nog volop bezig waren. Ik ben hier dus blijkbaar snel, dit in tegenstelling tot mijn tempo op Belgisch niveau ;-)

Vrijdagavond was het Mix Master Mike avond. Koen en mezelf zijn hier in een plaatselijke Dixon's street pub een set van the beastie boys DJ gaan bijwonen. $23 voor een ticket. Het klinkt zotjes om zoveel te betalen voor een man waarvan ik de naam tot voor kort niet eens kende. Mic Master Mind, zo noemde ik hem donderdag nog wegens slecht gespitste oortjes. Dit tot groot schattergelach van Koen en Elien. Het loonde echter wel meer dan de moeite!
Om 22u zou het concert beginnen. MMM besloot echter om zijn entree te maken om 23u30. 2 uur lang heeft hij gedraaid. Knappe mixen volgen Koen, die zich helemaal uitleefde en zeker 80 keer het woord 'fantastisch' uitgekraamd heeft. Op een gegeven moment riep hij verbijsterd:
'amai, die speelt gewoon 5 platen tegelijk!'
Ik als niet zo grote kenner probeerde die 5 platen te zoeken maar tevergeeft, 2 vond ik er. Ik genoot vooral van de muziek die goed klonk en het gedrag van de mensen rondom mij.
Dat gedrag was wel opmerkelijk. Zeker niet iedereen staat daar voor de muziek voor dat podium. Meisjes met mini-mini rokjes, die zich vastklampen aan de dichtsbijzijnde gast. Dit heeft Koen ook mogen/moeten ondervinden. Subtiel verwijderde hij zich van zulke invloeden. Mix Master Mike kreeg immers zijn onverdeelde aandacht! En niemand zou daar verandering in brengen! :-)
Ook de mannen waren blijkbaar niet van plan om het enkel bij de muziek te houden.
'Are you here with someone?',
werd mij op een bepaald moment gevraagd door een Italiaan-achtige amerikaan. Ik wees met veel plezier naar Koen. We hebben elkaar zowaar zwaa

r geholpen! :-)

Zaterdag was het Locomation dag. Met een groepje zijn we gaan lasershooten, gocarten en rodeo

rijden.
Dit een uur lang, voor een luttele $10. Heb me echt goed uitgeleefd en eindelijk mijn 5 jaar lange gocart verlangen kunnen bevredigen. Het regende wel pijpenstelen, waardoor je als gocart bestuurder druipnat werd maar dat was het meer dan waard :).

Dagje afgesloten met gezelschapspelletjes spelen met de 3 Belgjes en de 3 Amerikaantjes (Brittany, Adam en Jonathan). Een soort trivial persuit gespeeld, int engels welliswaar. Vooral de woordpuzzels en tekenopdrachten leken door een kleine taalbarriere niet zo simpel te zijn :p.

De 7e week hier gaat van start. Het gaat enorm snel. Ik probeer manieren te vinden om die tijd wat te vertragen maar ben er nog niet echt uit hoe dat te doen.
Voorstellen zijn altijd welkom ;-)

xjes!
Lease

The TWAC-team

Op een zeer vroeg uurtje zaterdagmorgen heeft het TWAC-team Fayetteville (en dus ook mij, wegens onze tot mei durende verbintenis) verlaten. Het was een zeer geslaagd bezoekje :-).
Dankzij ditzelfde TWAC-team (en de ouders van Elien en Koen) puilt onze keukenkast nu uit van de BELGISCHE chocolade, normaal gezien voldoende om onze verslaving te bevredigen gedurende ons verdere verblijf.
Ook andere spulletjes die ik hier een beetje miste zijn nu in mijn bezit (harde schijf, fluo vestje om op te vallen op de fiets, fietsklem, bouillon blokjes,... :-)). Het is hier goedgekeurd door de mama en papa, waardoor ze nu in hun Belgische bedje op hun beide oren kunnen slapen dat het hier wel goed komt met mij ;-).

Valentijn, dat ontglipt je hier niet. Een hele winkelgang wordt hieraan gewijd... commercialisering!

Die TWAC staat trouwens voor Tina,Walter,Anton en Christine. Ze zijn zelf met die naam op de proppen gekomen en noemen zichzelf mijn fanclub.
Er heerst echter een beetje ongenoegen langs hun kant over de gepubliceerde foto's, die geen volledig beeld zouden geven over de schade die de tornado van vorige week heeft achtergelaten in het zuiden. Bij deze zal ik dit foutje goed maken.
Onderstaande foto's zijn trouwens auteursrechtelijk beschermd op naam van mijn fanclub.

De amerikaanse pers was blijkbaar ook ter plaatse om ramptoerist te spelen.

Gisteren ben ik met E&K, Brittany, Jonathan, Adam en Jay naar 'Speak easy' (plaatselijke 'coulissen') geweest. Was leuk avondje waarbij ik tot de constatatie gekomen ben dat fuifzaaltjes zoals je er veel hebt in België, hier niet zo populair zijn. Speak easy staat hier bekend als de 'dansclub' van fayetteville maar is vrij bescheiden.
We zijn in een tof groepje terecht gekomen, echt leuke mensen! Speak easy sloot (net als andere cafétjes hier) om 2u, waarna we (amerikaanse) wafels gaan eten zijn in het huisje van Adam en Jay.

Juist terug van een echte katholieke kerkviering. Bijna identiek als bij ons, al zijn de liedjes hier wel moderner. Na de mis gratis eten, was nog lekker. Als ik dat op voorhand had geweten had ik wel wat meer geld in het mandje gegooid. Ik heb het echter beperkt tot $1, onwetende dat er zo een maaltijd ging volgen... God vergeef me :)

Super Fat Tornado Tuesday (en zoveel meer)

Nadat ik mijn blogje (en dus onrechstreeks/ongewild jullie ook) gedurende een dikke week verwaarloosd heb, ga ik dit met een fat blogberichtje proberen goedmaken!

Examenweek
Vorige week was een ambetant weekje. Ik moest studeren voor het Ugentse examen dat me vrijdag te wachten stond maar de taken en toetsen bouwden zich hier ook met een razendsnel tempo op. Moest ik maar het evenwicht proberen zoeken tussen de 2, met de prioriteit uiteraard bij het 'Clean Technology' examen.
Het hele weekend, en elk vrij momentje dat ik vond tussendoor spendeerde ik aan clean technology. Mijn lieve Belgische apartementgenootjes, Elien en Koen, maakten deze week echter nog relatief draaglijk voor mij door de kooktaken op zich te nemen. Ook geruststellende woordjes en hulp van vrienden die een examen van dit zelfde vak vorige maand gemaakt hadden hebben me geholpen. Meer dan ooit besef ik hoe belangrijk goeie vrienden zijn, jullie zijn echt super!

Vorige week zijn er niet al te veel interessante dingen te vernoemen aldus. Dinsdag ben ik met 'mijn' labo iets gaan eten in t(hank).g(od).i(t's). Friday's, op kosten van... de prof. Was gezellig, ondanks mijn vermoeidheid (van al dat nachtelijk studeerwerk).
Die lunch had echter een opmerkelijke sfeer rond zich hangen. Toen we met de auto naar het restaurant reden was het buiten 55 degrees fahrenheit (13 graden celcius), reeds 10 graden kouder dan die morgen (want het was toen t-shirt weer). Toen we buiten kwamen, zonder jas, schrokken we ons echter een bult. De thermometer in de wagen verklaarde deze bult: het was plots 32 degrees (0 graden Celcius)!
Verradelijk weertje dus.

Tipje van de dag: Draag steeds een jas in Arkansas!

De uurtjes voor het examen vrijdag waren nog wel spannend. De avond voordien besloten de weergoden namelijk om me een beetje te treiteren. Alhoewel ik normaal gezien niks liever heb dan sneeuw, was dit ietsje anders de vrijdag. Als er hier namelijk een laagje sneeuw ligt dat de wegen gevaarlijk maakt, worden alle lessen hier afgelast en is er hier niemand te bespeuren. Dit zou dus ook willen zeggen, gene Proctor en dus geen examen. Aangezien er mij exacte uren toegewezen zerden door de Belgische prof om mijn examen te doen , had ik schrik dat ik mijn examen alsnog in Augustus moest doen als ik die uren niet kon respecteren.
Vrijdagmorgen lag er dus een pakje sneeuw, maar gelukkig niet genoeg om de 'auto is ons enige vervoermiddel' amerikaantjes hier thuis te houden. Examen ging dus door!
Proctor was wel zo vriendelijk om me te komen halen zodat ik niet met fietsje door de sneeuw moest sukkelen.


Het examen zelf is zeer goed gedaan, mede dankzij mijn lieve Belgische vriendjes! :-)
De dag kon niet meer stuk,
het weekend ook niet.
Want desondanks de vermoeidheid kon ik alle opgebouwde frustraties van me afgooien en stapje in Dixon's street zetten diezelfde vrijdag.

We zijn biertje gaan drinken met proctor, Jeanna en Brittany (meisjes van mn labo die misschien naar Gent komen volgend academiejaar). Mijn eerste (bbq) hamburger heb ik daar verorberd. Hij heeft potverdorie gesmaakt :-)
Daarna zijn we (zonder Proctor) een stapje in de pubwereld gaan zetten met Britanny, haar verloofde en Adam, de broer van Jonathan. Met die Adam wilde Jonathan me al direct nen date organiseren. Grappig.
Amerikaans bier...
Tja, ik als niet-bierkenner vond dat wel in orde. Onze bierkennertjes Koen en Elien vonden het heel wat minder. Zo verkopen ze hier zelfs het bier 'Blue Moon', dat zich het nieuwe Belgische Bier noemt. Raar toch dat wij belgen er nog niet van gehoord hebben nietwaar ;-)

Vorig Weekend
Zaterdag lang geslapen en gesport in de plaatselijke fitness in ons apartementscomplex. Daarna gaan tennissen met Koen tegen 2 Brazilianen op ons plaatselijke tenniscourt. Met T-shirtje aan en sneeuw rondom het terrein, van contrast gesproken.
Het zonlicht dat ons in de steek liet zorgde voor het einde van de match, het was 1-1 in sets. Die derde werken we zeker nog af.
De ouders stegen op dat moment bijna op in Chicago richting Fayetteville.
Met de taxi (die $50 heeft gekost...) vertrokken Elien en Ik richting airport om de mama, papa, broertje Anton en nichtje Tina te verwelkomen. Net niet stonden we daar met balonnen, spandoeken en een live bandje om ze daar op te wachten. Ik was zeer blij om ze terug te zien!

Nadat ze een eerste kijkje in ons apartement genomen hadden, zijn ze een broodnadig slaapje gaan nemen in een Holiday Inn hotel 3 dichtbij mijn apartement. Ze waren moe, niet abnormaal natuurlijk voor een 20-uur lange trip!
Elien, Koen en ik besloten om nog niet direct naar bed te gaan. We waren uitgenodigd door onze Indische buren. Deze hebben een game room, met flat screen tv en dolby surround. Na een fifa spelletje gespeeld te hebben bekeken we daar 'The departed'. Eerste cinema ervaring sinds lange tijd, erg van genoten! Leuke mensen ook.
Hierdoor lag ik wel alweer maar om 4u in bedje. Toen de mama de volgende morgen belde om 9u30, om te zeggen dat ze vertrokken naar ons stulpje, wist ik even niet wat er gebeurde :-)

Zondag zijn we gaan shoppen: eerst om eten in de Wal*mart (ze hebben hun wel goed gehad met rond te kijken). Daarna naar de mall (waasland shoppingcenter in het klein :p).
'S avonds hebben we gekookt voor de ouders, anton en Tina. Mexicaans getint eten. De gaugumole is wel niet uitgedraaid zoals we gehoopt hadden. De avocado's waren nog niet rijp genoeg, waardoor onze pas gekochte mixer besloot om het reeds te begeven.
Die zijn de ouders de volgende dag echter gaan omruilen voor een nieuwe... alles kan je daar direct omruilen, ze kijken zelfs niet of er nog iets in de doos zit.
Voor die multinationals heeft zo een $10 mixer dan ook niks van waarde !

De Super Bowl vond de zondag plaats. Mensen die hun wekelijkse traditionele kerkbezoek aan de kant aan de kant laten liggen om samen met vrienden naar de finale te kijken met buffalo wings en bier, typisch fenomeen hier! We waren uitgenodigd bij Jonathan, de verloofde van Brittany thuis voor dit gebeuren eens mee te maken. Maar de familie kreeg uiteraard de voorkeur!

Deze Week

Maandag zijn mijn bezoekertjes een wandeltochtje gaan maken rond lake fayetteville (zie blog 'The Bible Belt'). Het was een typische zomerdag, waardoor de T-shirtjes al volop gedragen werden. Zelfs de mama moest grijpen naar haar hemdje omdat ze zich op dergelijk weer niet voorzien had... foutje van mij veronderstel ik aangezien ik tot hiertoe enkel vriestemperaturen meegemaakt had. Ik had dit dan ook zo doorgegeven.
Ze waren helemaal in vakantiesfeer toen ze me kwamen oppikken na mijn les, waarna ik ze een campustoerke gaf. Plots waren er 3 fotografen rondom mij. Ik voelde me niet langer de toerist hier ;-)
Toen de papa een paar studenten zag stappen, juist buiten de campus, maakte hij de opmerking 'amai, der lopen hier nogal wat toeristen rond'. Waar hij dat vandaan haalde weet ik niet want, Toeristen in Fayetteville, haha.
Toeristen in Fayetteville in februari, hahahaha!

Ze waren onder de indruk van de stadiums hier. Ook de Hogs werden volop in hun fotografisch geheugen opgeslagen, je kan er hier natuurlijk niet naast kijken.
Deze toer werd gevolgd door een diner in 'La Huerta', een mexicaans restaurant. Nadien volgde het afschied want ze vertrokken richting Memphis voor een 3-tal dagen.

Super Fat Tuesday
Dinsdag was een speciale dag, in verschillende opzichten.

Super Tuesday
Het leeft hier wel, maar minder dan ik gedacht had.
Je hebt wel mensen die rondlopen met t-shirts van obama en stickers uitdelen, berichtjes op de gsm die je aansporen om te stemmen voor in dit geval Ron Paul, slogans op paden op campus. Maar echt om te zeggen dat ze hier rondlopen met spandoeken, iets wat ik wel verwacht had, is niet aan de orde. Dat zal zijn voor in oktober.

Mensen waren niet verplicht om te stemmen, omdat het slechts de primary's waren. Er waren zeker wel gemotiveerde mensen die wisten voor wie ze gingen stemmen, maar bij vele studenten was het beslissen op het laatste moment.
Clinton jaagt bij verschillende mensen de stuipen op het lijf (dit in tegenspraak met de resultaten van Clinton in Arkansas, ofwel zijn studenten geen goede Arkansas vertegenwoordigers, ofwel heb ik met de verkeerde mensen gesproken :-)), de twijfel gaat meestal tussen McCain en Obama, alhoewel ook Ron Paul bij vele studenten erg populair is door zijn visie op de economie. Door gebrek aan media aandacht (volgens theorieen komt dit door zijn econimische punten) maakt hij echter geen kans.
De visie op de oorlog is hier meestal lachwekkend. Dat het om olie gaat dringt bij velen niet door, maar ze zijn het er wel mee ens dat er een einde moet komen aan de oorlog... omdat het een paar miliaren dollars kost per dag.
Gisteren nog gehoord bij de kapper: "It's not a bad thing that Bush is trying to help the Iraq people, but he should first take care of his own". Ze hebben echt geen idee he.

Nog niks beslist, ook al lijkt McCain het te halen bij de Republikeinen. The battle goes on bij de Democraten, ook op TV zwijgen ze er natuurlijk geen seconde over!

Fat Tuesday
Dinsdag was het ook 'fat' tuesday, de soort carnaval van hier. Dit is 1 avond, de vooravond van Aswoensdag, waar de meeste mensen rondlopen met kettingen, enkelingen zijn verkleed of hebben rare hoeden op. Als meisje kan je kettingen verdienen van mannen door te 'flashen'. Dat is je truike omhoog trekken en 1 of 2 borsten laten zien. Kheb gisteren 2 kettingen gekregen, maar niet door te flashen zenne :-) Ik heb zelfs maar 1 dikke madam haar borst zien tonen en iedereen liep rond met kettingen.
Het was leuk om fat tuesday mee te maken, het was alleen een beke koud (en tornado's in de nabijheid!) waardoor het niet zo groot was als normaal het geval is.

Tornado's
Over die tornado's gesproken, de warme zondag was blijkbaar een voorteken van iets. Geen onweer zoals in Belgie meestal volgt, maar Tornado's.
Fayetteville lijkt volgens inwoners hier meestal gespaard te blijven van die monsters door de hogere altitude van dit dorpje. De rest van Arkansas echter niet. Het dichtst bijzijnde dorpje dat een dode getroffen heeft ligt zo een 150 mijl van hier.
De ouders met broertje en Tina waren echter on the road. En toen ik op het nieuws hoorde over die 52 doden, was ik niet echt gerust!
Met de telefoon die K,E en ik hier hebben kan ik niet internationaal bellen dus ook niet de papa zijn gsm bereiken. Via skype lukte het wel, maar ze namen niet op. Dan heb ik maar iets ingesproken en gevraagd of ze me zo snel mogelijk wilden terugbellen. De papa ontving echter zo veel voice mail berichtjes dat hij ze niet beluisterde en dus ook niet terugbelde. Ik was dus een beetje in paniek aan het slaan.
Gelukkig kwam de bevrijdende telefoon na een paar uurtjes paniek. In plaats van opgelucht te reageren denk ik dat ik vrij kwaad uit de hoek kwam.
Nu begrijp ik toch wel hoe de mama haar soms moet voelen wanneer haar kindjes laat thuis komen van een nachtje uit.
Zal er meer rekening mee houden in het vervolg :-)



Ik hoop dat ik mijn achterstand een beetje goed gemaakt heb.
Blog soon!

xjes
Lease