Study Time

Tis niet dat ik inspiratieloos geworden ben.
Er valt namelijk nog flink wat te bloggen over die amerikaantjes.

Op het moment is het echter studeren geblazen. Ik heb 'verwijten' naar mijn hoofd geslingerd gekregen dat ik er weer goed vanonder gemuisd ben, (vanonder die examens die nu nog volop aan de gang zijn aan den Ugent dus). Maar bij deze zal ik dan toch weer een beetje solidair zijn :-)
Hierdoor ga ik dus niet te veel tijd besteden aan dit blog berichtje.

Ik heb hier vrijdag een Belgisch examen, dat prof. Dewulf met zijn vriendelijke groeten doorfaxt naar hier. Dr. Andy Proctor zal mij superviseren zodat ik niet afkijk of iets dergelijks...
Maar dus, voor ik dat examen ga doen moet ik nog heel wat blokken.
Bij deze ga ik jullie tevreden moeten stellen met een fotootje uit de oude doos (lees Memphis weekend).

Voor de liefhebbers... er staan heel wat nieuwe foto's van dit zelfde weekend op photobucket.

Elien heeft al veel geslapen, maar voelt zich zeker nog niet optimaal.
Hopen op en magische zondag!

xjes!
Lease

Washing up

Er zijn zo van die dingen die je wel al beseft, maar die eens te meer tot je doordringen wanneer je ermee geconfronteerd wordt: de belangrijke en moeilijke taken van de mama!
1 van deze alom bekende taken is: WASSEN.
Vorige week had ik al eens een bescheiden wasje gedaan: paar broeken en truis.
Nu was het de beurt aan het ondergoed.
Daarmee is het niet zo goed uitgedraaid.
Koen zijn sokken en ondergoed werden samen gesmeten met mijn ondergoed en sokken.
Allemaal gekleurd dachten we, geen probleem é.
Koen zijn sokken zijn echter wollen sokken waardoor het ondergoed nu zo een beetje haar heeft gekregen.
Ook hebben die een hele nacht en halve dag in natte toestand in de wasmachine gezeten, waardoor er harig, stinkend ondergoed uit de trommel is gekomen.
Een 2e wasbeurt was dan ook nodig, nu zonder de wollen sokken welliswaar.
Al doende leert men.
Als dat haar maar niet blijft groeien...

Vandaag testje gehad, 2e al van dat vak. 5 vragen. Als er 3 juist zijn heb je al al je punten verdiend, als je er meer juist hebt heb je bonuspunten. Vrij makkelijk.

Elien kwam thuis vandaag met koorts, oorpijn, hoest en pijnlijke longen bij het ademen. Ze is nu goed aan het bijslapen, maar als het morgen niet beter is gaan we samen naar het health center, gratis doktoren ter onze beschikking. Als dat geen luxe is!

Verder nog een reactie op 1 van de reacties op een vorig artikel:
pap zei:
"We moeten namelijk toch wel een kanjer van een verkeerde opvatting corrigeren
...
ineens viel mijn oog op een kanjer van een onwaarheid. Ik weet niet of het wel degelijk 7'512 km verder is, maar wat ik zeker weet is dat je leventje zich niet 7 uur vroeger afspeelt, maar ECHT WEL 7 uurtjes later. En om correct te zijn, t.o.v. de coordinated Universal Time UTC slechts 6 uur.
Arkansas = UTC -6
Als je het er niet mee eens bent, zoek het dan effe verder op, mijn bron was de Wikipedia."

reactie lies:
Ik ben het hier toch niet helemaal mee eens zenne. Mijn leventje speelt zich toch wel degelijk 7 uur VROEGER af dan jullie leventje in België. Die in België moet er voor de volledigheid misschien wel bij dus bij deze is dat geschaffen!
Bij wijze van voorbeeld: nu is het hier dond. 1u45, bij jullie dond. 8u45.
Die dond. omstreekt 8u45 moet hier nog komen dus ik leef hier vroeger dan jullie dacht ik zo ;-)
Ik veronderstel dat de Belgische lezer niet echt een boodschap heeft aan die Greenwich notatie, dat vergt opzoekwerk en dergelijke, iets wat alleen de freakjes doen bij het lezen van een doodgewone blog, nietwaar ;-)
Correct me if I'm wrong! :p

Slaapwel!
xjes Lease

City Of Blues

Twijfel, twijfel.
Tis hier al bloedserieuze bedtime. Ik lig hier dan ook in mn double sized, krakend bed met de laptop in upright position. Een wijze beslissing zou zijn: slapen gaan.
Na het lezen van jullie super toffe reacties echter, heb ik toch maar besloten om mijn bioritme (nog maar eens) overhoop te halen om jullie wat beter up to date te houden.

Ik heb namelijk merkwaardig nieuws te brengen (zie verder) (en dit op eenzelfde dag als het shockerende Heath Ledger en Justine Henin verhaal, waar gaat dat toch naartoe...)!

Onmiddelijk na mijn laatste post (Koen en Elien waren op mij aan het wachten waardoor mijn zinstructuur over Elien aan het fietsrek binden niet echt klopte, excuses hiervoor!), zijn we vertrokken richting Memphis.
Voor de echte trip van start ging, namen nog een pitstop in de Wal*mart (onze stamshop ondertussen) voor wat brood, drank, koekjes, fruit en m&m's. Kwestie van ons budget wat in toom te houden op vlak van ontbijt en honger-aanvallen die getemd moesten worden.
Koen reed. Ik en Elien (en waarschijnlijk ook Koen) stapten echter uit de wagen op de wal*mart parking met trillende benen.
Was het de automatiek, of de man in Koen die haar op zijn tanden wou laten zien? Misschien wel een combinatie van de 2.
Zonder overdrijven, we hebben min of meer de rit van ons leven meegemaakt!
Tot 2 keer toe zijn we nipt ontsnapt aan een meer dan innige aanraking met een andere carrosserie.
Geduld is een mooie kunst, zeker als je een drukke baan moet oversteken. De autorit werd verder gezet door mezelf en Elien, zonder protest van Koentje.

Tussenstop in Little Rock (hoofdstad van Arkansas) na een 3-tal uurtjes rijden. Hier hadden we een goedkoop hotel geboekt ($53). Dit hotel, zoals je ze ziet in de filmkes, lag vlak aan road 40, die ons de dag nadien weer mooikes richting Memphis zou leiden.
De wegen zijn breed hier. Maar wanneer je naast zo 1 van de vele monstertrucks rijdt, is dat zeker niet iets om rauwig om te zijn! Dit is toch wel 1 van de dingen waarvan we blij moeten zijn dat ze niet rondtoeren op onze Europese wegen, ondanks hun toch wel imposante vertoning die de moeite waard is om eens met je ogen over te glijden.

De volgende morgen, na een ontbijtje brood en choco (the cheap way), stapten we opnieuw in onze goed-geurende Kia. 2,5 uurtjes later reden we Memphis binnen via een brede brug over the Mississippi. Skyscrapers en het Memhisiaanse Louvre eisten onze aandacht op. Mooi.

Een stop in het 'Welcome center of Tennessee' bezorgde ons de nodige informatie over 'the city of Blues' én een gratis parking (met bijhorende security!)!
We gingen op verkenning: wandelingetje langs de mississippi met daarna een bezoekje aan de alom bekende Beale street.
Er heerste een heerlijke sfeer in dit straatje. Blues en Rock 'n Roll muziek galmde uit de boxjes van enkele café's. De kriebels voor het verkennen van 'Beale street by night' namen toe.
Na een lunchje gingen we naar de Sun studio's: de opnamestudio's, waar Elvis, Johny Cash, Jerry Lee Lewis het zonlicht zagen. Ook U2 heeft hier een paar albumtracks opgenomen.
Tof. Maar uiteraard ook wel commercially uitgebuit: zelf een track opnemen is daar geen probleem, mits 'bescheiden' betaling uiteraard.

The peabody hotel was de volgende stop. Van Jeanna, een studente die in 'mijn' labo werkt, had ik de tip gekregen om dit plekje zeker te gaan bezoeken. Er zouden daar speciale eenden vertoeven die om 11u en 17u respectievelijk op en van de rode loper komen gewandeld.
Ik had er veel van verwacht, ook omdat iedereen er zo 'crazy' over deed.
Ik deed er dan ook wel een beke 'crazy' over, en wou die eendjes dan ook per se zien. Koen en Elien sleurde ik dan maar mee.
Dit bleek echter een grote overroeping te zijn. Er zwommen daar 5 eendjes in die vijver op het middenpleintje van het Peabody hotel (kamer voor $300/nacht). Om 16u50 kwamen we daar toe en het stond daar stamvol met jonge, oude, en piepjonge mensen. Klaar om de eendjes te zien buitenwandelen. Om 17u kwam er een 'eendentemmer' (met zweepje en al) uit de lift om de eendjes te komen halen. Ik kon niks zien maar juist genoeg om te spreken van een overroeping.
Er is maar iets kleins nodig om er iets groots van te maken blijkbaar ;-)

'S avonds was het nog maar eens tijd om te eten. We stevenden af naar het 'wereld' beroemde Rendez Vous restaurant: wereldberoemde ribbekes!
Staat in alle boekjes en ook de mensen hier associeren dit direct met Memphis.
Na ongeveer een uur wachten in een overvolle kamer, was er plaats in het restaurant.
Enorm malse ribbekes, lekker gekruid: het loonde de moeite. De papieren borden en gebrek aan groentjes waren echter een minpunt.
Foto's in de kast wezen erop dat Mr. President Bush hier een tijdje geleden ook komen eten is met de Prime Minister van Japan. De ober daar wist ons te vertellen dat er speciale proevers werden meegebracht door Bush himself. Als die doodvielen was dit dus geen al te goed teken.
Ook scherpschutters werden op het dak geplaatst en bussen barricadeerden de deuren. Zotte mensjes, die amerikaantjes.

Na het binnenspelen van die ribbekes, was het tijd voor Beale street.
We waren op zoek naar Jazz, blues of rock 'n roll muziek.
Niet simpel, zo bleek. Want we hoorden van overal overpoort muziek. En daarvoor waren we niet naar Beale street gekomen dacht ik zo.
Na een zoektochtje, kwamen we in een bruine kroeg met een oud Jazz groepje dat daar aan het spelen was. Authentiek, zo voelde het aan. Dit paste echt wel in the picture en bracht het nodige muzikale genot met zich mee!
Nadien volgde een Rock 'n Roll optreden met een super begaafde contrabas-bespelende zuiderling. Ongeloofelijk knappe muziek, die je niet snel loslaat! De smoelentrekkende leadzanger namen we er graag bij ;-)

Waarschuwingen van oa. Jeanna voor een onveilig Memphis, vooral 'snachts zorgde voor de benodigde waakzaamheid onder ons 3en. Parking dicht bij Beale Street, hoteldeur op slot en weglopen als we verdachte mensen zagen. Ge kunt maar nie voorzichtig genoeg zijn! :-)

De volgende dag werd een bezoekje aan Graceland was het eerste op onze 'to do list'. Enkele uurtjes hebben we hier vertoefd waardoor ik toch een beetje het gevoel kreeg dat ik Elvis een beetje ken. Kan dus niet, tis allemaal inspelen op de emoties natuurlijk. Maar het werkt. Bijna had ik daar die souveniershop leeggekocht, totdat de zinnige Lies tot leven kwam die besloot dat ze al genoeg geld had uitgegeven en het toch allemaal rommel was ;-)

Maar dus nu het grote nieuws waarover ik reeds gesproken had.
Kheb overal gekeken: onder zijn bed, achter zijn gordijnen, onder zijn keukentafel, in zijn racket ball kamer, in de paardenstal... Kheb hem nergens gevonden.
De enige plek waar ik niet heb kunnen kijken is in zijn graf.
Het moet dus wel degelijk kloppen:
ELVIS IS DOOD!!

Na Graceland hebben we het Civil Rights Museum een bezoekje gebracht. Dit is de plaats waar Martin Luther King doodgeschoten is mét ook de kamer vanwaar diene Ray geschoten heeft, the bastard. Het hotel van toen is nu omgebouwd tot een museum en was enorm interessant.
Lies was echter amper aan 1/10 van het museum geraakt tot men besloot om het te sluiten.
Jammer want dit had toch wel dat tikkeltje meer dan graceland...

Nota aan de wedstijd deelnemers: laat je niet afschrikken door al die dreigementen. De aanhouder wint zou ik zeggen maar laat vooral je studieschema er niet voor, das toch wel dat tikkeltje belangrijker!!

Slaapwellekes en tot gauw!
xjes Lease

Goin' to Elvis

Snel een berichtje vooralleer ik jullie voor een 3-tal dagjes gerust ga laten.
Ben juist onze wagen voor het weekend gaan halen bij een autoverhuurbedrijf: een glanzend witte Kia staat nu op onzen oprit, een auto die behoort tot een hogere prijsklasse dan waarvoor we betaald hebben.
Die lagere (=laagste) prijsklasse was uitverkocht waardoor we gratis zijn gepromoveerd ;-)
We hebben dus weeral chance.
Er staan nog maar 5300 kilometers op en hij ruikt fris, genen tabacco geur dus, oef! :-)

Snelnieuws van de dag:
Koen zijnen fiets, waar hij zo fier op was is gestolen... voor onze deur.
Koen loopt hier volgens Elien de hele dag al een beetje vies van.
Elien en mijn fiets zijn nu stevig aan elkaar geknoopt om verdere smerige diefstal te vermijden.

Labo gehad vanmiddag. Alles ok, we moesten enkel E.Coli innoculeren.
Ik was goed bezig zenne: was als 3e persoon van de 20 en nog wat studenten klaar met innoculeren.
Toch was ik alweer als 1 van de laatsten buiten. We hebben daar namelijk kastjes die gesloten zijn met van die draaisloten, vast en zeker bekend bij jullie.
Ik had er echter nog nooit mee gewerkt en kreeg het ook verre van open.
Na een kwartier sukkelen heb ik het echter wel kunnen openen.
Eerst met de klok meedraaien!! Kga het nooit meer vergeten!
Een slotenkraker zal ik echter nooit worden...

Tot Dinsdag!!
xjes Lease

Freedom of speech

Shame on me!
Het is 2 dagen geleden dat ik nog iets op mijn blogje heb gezet.
De hoeveelheid werk begint hier al toe te nemen. Ze hebben hier een beetje te kampen met de middelbare/hoge school mentaliteit: veel werkjes en toetsjes om de aandacht van de student er toch maar bij te houden. Als je Belgische unief gewoon bent is dit dus wel effie wennen!
De eerste weekjes profiteren van de vrijheid... forget it ;-) (alhoewel... zie verder)!!
Ook de lectuur die ik hier krijg om me klaar te stomen voor mijn project moet zo snel mogelijk doorgenomen worden en das al heel pakje.
Dat in combinatie met sociale contacten leggen en onderhouden, shoppen, koken, wassen en de campus exploreren zorgt aldus voor een beetje tijdsgebrek (dat blijft me dus achtervolgen é grr!).
'Snachts is het een mooi blogmoment voor maar dan is er de Australian open op tv en tja... waar houdt lies zich dan mee bezig? ... Juist ja! ;-)

Om even verder in te gaan op die TV: we mogen er eentje gebruiken van mijne Pal, Alex.
Niet dat we erom gevraagd hebben zenne, daarvoor heb ik toch het beleefdheidsserum met de paplepel ingelepeld gekregen!
Sam, een vriend van Alex had er enen op overschot. Of het 100% uit liefdadigheid gedaan is daar ben ik wel niet zo zeker van. Sam en Alex hebben namelijk geen kabel tv op kot, wij wel.
En het nieuwe seizoen van Lost begint binnen paar weken dus misschien dachten ze... Juist ja! ;-)

Vooraleer ik verder ga over mijn belevenisjes/anekdotes/bloopers/... ga ik een beetje ingaan op enkele reacties die ik gekregen heb op mijn vorige berichten. Freedom of speech right, en dus ga ik mijn deel van die freedom of speech even neerzetten, kwesite van mijn eer een beetje te verdedigen ;-)

Landje zei:

"ge zijt weer een ferm sjanseuze zenne met uw kaartje van de Foo Fighters!! Ben je zeker dat je nog gaat willen terug keren eigenlijk als je daar toch zo alles gratis krijgt :p"

Reply Lies:
Ja hoor, kben zeker dat ik nog ga willen terugkeren naar België, Landje ;-)
Alleen al als je de bedenking maakt dat de studenten onrechstreeks (vééél) betalen voor deze 'gratis' dingskes, ben ik blij dat ik hier nu even van mag profiteren als buitenlandse student.:-D

pap zei:

"Waarschijnlijk waren al die andere leerlingen van die afgelaste les op de hoogte gebracht tijdens de eerste 10 minuten van de eerste les. Moet ik hieruit afleiden dat ge zelfs voor de eerste les niet op tijd in den aula zat?"

Reply Lies:
Wel, de lessen hier zijn allemaal onafhankelijk van elkaar. In elke les zitten er totaal andere leerlingen. Die prof van die 1e les heeft dus niks te maken met die 2e les en dus zal hier nooit nieuws van andere lessen op de proppen komen.
Maar om eerlijk te zijn, door een kleine onderschatting (bergop hier! :-p) was ik inderdaad een 3-tal minuten te laat in die 1e les :s. Maar echt, I'm working on it, hoe moeilijk het ook is (onfortuinlijke erfenis van ene 'pap')!!

pap zei:

"En ... ik vraag me dan af of ge op tijd waart voor die les die dan uiteindelijk niet doorging? Ge rept er met geen woord over op uwen blog maar ik denk da gij dus een tijdje aan die deurklink hebt staan trekken en op die deur van dat lokaal hebt staan trommelen tot ge inderdaad tot het besef kwam dat er niemand in dat lokaal zat."

Reply Lies:
Ik was echt wel op tijd voor die les die niet doorging. Ongeloofelijk da je daarover begint want kheb inderdaad effie aan die deurklink staan trekken totdat ik door het raampje zag dat er geen geen beweging te bespeuren was in het lokaal.
Ondertussen heb ik echter het antwoord op mijn vraag kunnen vinden waarom ik de enige studente was die daar stond. Proffen communiceren hier via mail met hun studenten. Mijn Uark mailaccount checken behoorde echter nog niet tot mijn dagelijkse routine.
Maar nu weet ik het lokaal toch al zijn, das dan al 3 minuten uitgespaard bij de volgende les... 3 minuten later naar de les vertrekken dus ;-)

pap zei:

let op met al de rest wat je gratis tijdens zo'n optreden kan krijgen, daar in de States. Je bezorgde Pap

Reply Lies:
Ik zal oppassen. Maar over gratis gesproken, voor ons is er hier echt veel gratis: een reuze grote gym is ter beschikking met een super grote fitness zaal, zwembad, aerobic , yoga, bbb ... lessen,onbeperkt printen (kleur en al), kranten, bus, ...
Studenten moeten hier echter HOPEN geld betalen voor 1 semester. Op mijn account staat er op dit moment te lezen dat ik $8563,16 moet betalen (voor 1 semster dus!).
Als exchange student vallen deze kosten weg, gelukkig!
Maar sjonge, wat hebben wij het goed in België: 500 euro voor 2 semesters is peanuts vergeleken met dit bedrag.
Die boeken komen er dan nog bij, welke enorm duur zijn! Das al serieuze streep door onze rekening, en wij moeten dan al niks betalen voor de rest. Studeren is hier dus alleen voor de rijkeren weggelegd!



Veerle zei:

Krijg jij trouwens een berichtje als er een reactie op je blog bij komt?

Reply Lies:
Vanaf nu krijg ik een mail als er een reactie op mijn blog krijg. Ik kan dat hier blijkbaar instellen, iets wat ik nog niet ontdekt had ;-) Is wel handig, mercikes van het idee!

TD zei:

Een leuk idee die blog, hebben genoten van de foto's en de tekst maar hebben nu wel zere ogen want tis nogal klein (lettertype, niet onze ogen). Wat zit er in dat SOS pak op het aanrecht?
...
Veerle heeft ons zojuist uitgelegd hoe we je tekst beter kunnen lezen, kwestie van die oude oogjes wat te sparen.

Reply Lies:
Sorry van het kleine lettertype, ik hoop dat het nu beter is met de tip van veerle. Anders maak ik het wel iets groter dus laat het me zeker weten! :-)
In dat SOS pak op het aanrecht zaten hopen koekjes en fruit, kwestie van de ballans een beetje te vinden tussen gezond en ongezond :-)

Volgende maandag is het hier Martin Luther King day.
Dit betekent: een vrije dag met een verlengd weekend als gevolg!
Hiervan gaan we gebruik maken!
We gaan een auto huren ($60 voor 3 dagen!!, verzekering moet er wel nog bijgerekend) en we trekken heel hoogst waarschijnlijk naar Tennessee.
Memphis, de woonplaats van Elvis is ons doel. Het is slechts 5 uurkes rijden ;-).

Ik ge het hierbij laten voor vandaag. Kheb een afspraak met Dr. Howard voor verder overleg over het project. Daarna een interessante les en vanavond... Yoga les. Benieuwd wat dat gaat geven.
Going ZEN!

First day of class

Eerste les .
Met kaart en boekentasje op stap, ik voelde me precies weer een 1e jaars studentje.
Zelfde gevoel als 1e dag in Gent kwam weer naar boven, een gevoel dat ik eigenlijk helemaal niet tof vind.
Je voelt je bekeken, wat je doet kan vroeg of laat tegen jezelf gebruikt worden, al is dit voor het grootste deel inbeelding.

Voor het eerst was ik alleen op pad, zonder Koen en Elien want die hebben andere lessen.
Effe wennen.

1e les was kort: 12 minuten en enkele seconden zat ik daar op een stoeleke zonder tafeltje in een auditorium tussen allemaal Amerikaanse undergraduate studenten.
De sfeer die ik de voorbije dagen had waargenomen was nu helemaal anders.
De gastvrijheid zoals ik ze nu al bijna gewoon ben, was niet meer aanwezig. Eerder het 'ieder op zich' gevoel overheerste.

De 2e les: lies stond aan het lokaal maar niemand anders.
Deur gesloten.
Na een telefoontje van Laura, die ons hier begeleidt, bleek dat we de 1e week geen les hebben van dit vak.
Oef!
Hoe die andere studenten dit wisten blijft voor mij echter een raadsel.

Great news: we hebben een gratis ticket kunnen bemachtigen voor een concert van the Foo Fighters! Ze deelden die hier sinds 29 november uit aan studenten. Ik had gedacht dat die al lang de deur uit waren, het tegendeel bleek waar te zijn.
Ticketje ligt al veilig opgeborgen hier :).

Het was weer een prachtige dag met veel zon en koude temperaturen.
Goed weer om nog eens naar de wal*mart te gaan dachten we zo.
We hebben eens de bus genomen.
Bussen zijn hier gratis en de verschillende lijnen brengen je naar verschillende delen van en rond de campus.
Alles ging goed, we vielen niet te veel op.
Dit duurde echter maar tot we een beetje honger kregen en wat brood begonnen eten in de bus.
Blijkbaar is eten op de bus hier verboden, net als geopende blikjes/glazen alcohol meedragen op straat.
De buschauffeur kreeg ons in het oog en nam direct zijne micro en begon tegen ons te roepen. Tot 2 keer toe zelfs.
Dat weten we dan ook alweer ;-)

Nog iets wat hier niet mogelijk is: alcohol kopen op zondag.
In supermarkten hier kan je geen alcohol kopen, daar bestaan speciale liquor stores voor.
Deze liquor stores zijn zondag allen gesloten waardoor je alcohol enkel in restaurants en cafés kan verkrijgen.

Ons apartementje heeft hier al wat meer kleur gekregen. Foto's van natuur-bezienswaardigheden in Arkansas (zoals Lake Fayetteville) hangen nu mooikes aan onze muur. Koen is er een goed uurke mee bezig geweest om alles mooi te ordenen op onze muur.
Hij heeft ook lichtjes aan onze fietsen geinstaleerd.
Het is al duidelijk aant worden wie er hier onder de sloef ligt ;-)

The bible belt

Vandaag potverdorie veel geleerd en ook wel beke verschoten over die gelovige mensjes uit 'the south'!
Fayetteville bevindt min of meer in het centrum van the bible belt, een gelovig cotéke met gelovige mensen zoals ge ze nog nooit gezien hebt!
We hebben deze morgen een bezoekje gebracht aan een platselijk kerkje, kwestie van onze horizonten een beetje te verleggen. Dit kerkje was eigenlijk een 'mega church', Fellowship genaamd, in Springdale, een dorp zo een 20 minuten rijden van Fayetteville.
Cynthia, een gelovige vrouw die we leren kennen hebben heeft ons lift gegeven. Het fellowship is een heel complex met een hoop gebouwen, elk voor verschillende soorten mensen: eentje voor de kindjes, vrouwen, singles...
De parking voor 'The fellowship' stond bijna helemaal vol en de plaatselijke Sheriff was ook van dienst om het verkeer van en naar de kerk in goede banen te lijden. Op 1 weekend zijn er 5 services. 2 op zaterdagavond en 3 op zondagmorgen. Bij ons bezoekje zat de zaal met een capaciteit van zo een 800-tal mensen met uitzondering van een paar plaatsjes volgepropt. En dan moet er nog rekening gehouden worden met de andere gebouwen die nog een boel gelovigeneen zitje voor een andere ceremonie aanbieden. Vergelijk dit maar eens met de 100 mensen die in een zelfde weekend de doodgewone Waaslandse kerk een bezoekje komen brengen!;-)

Ik had daar een priester verwacht in een wit kleed maar het tegendeel was waar.
Er stond daar een bandje muziek te spelen, gecoordineerd door enkele geluidsmensen achter een reuzegroot mengpaneel. Nadien verscheen er een predikant op het toneel in doodgewone jeans en hemdje.
Liedjes die nog juist op radio 1 afgespeeld kunnen worden werden gespeeld en meegezongen door mensen, afgewisseld met filmpjes, een toneeltje, een man die babbelt over zijn miserie (misbruik, drugs, alcohol) en hoe God hem erdoor geholpen heeft. Op het einde werd er ook nog een volwassen vrouw gedoopt en kreeg voor deze nobele daad een lang applaus van de menigte.
Merkwaardig genoeg kreeg ik wat 'kiekevel' in die kerk. Er heerste daar echt een gezellige sfeer en er werd goed ingespeeld op de emoties door het spelen van de juiste muziek en de juiste toon in de geprekken. Nadien volgde gratis koffie (met vanille en caramel smaak) en gesprekjes met andere aanwezigen.
Op deze koffiepauze kwamen we The Smiths tegen (familie van mij, dat is alvast was ik ze wijsmaak ;-)) Dit koppel hadden we al eerder ontmoet. Onze aanwezigheid gaf de aanleiding tot een uitnodiging langs hun kant om bij hen thuis te komen dineren. Een uitnodiging die we hier uiteraard nooit afslaan... free food!! ;-) Op 5 dagen tijd hebben we hier exact 1 keer zelf moeten koken :-)

Eerst was het echter fietstocht time. Met onze mountain bikes trokken we naar lake fayetteville. Het zonneke scheen en een frisse 3°C-achtig windje blies door onze haren. Zo heb ik het super graag!!
We volgden trails die plots stopten in het midden van een weg waardoor we genoodzaakt waren om op vrij drukke banen onze tocht verder te zetten.
Race op den E17, zo voelde het soms aan.
Tzit er hier toch nie echt in zenne, amerikanen en fietsen.
Eens toegekomen aan lake fayetteville kon ons enthousiasme niet op. Prachtig meer en prachtig weer! Vakantiegevoel ten top!

Na dit tochtje trokken we naar het huis van The Smiths waar we lekker gegeten en gebabbeld hebben. Ik heb de mensen daar wat uitgevraagd over hun geloof enzo maar de meesten zijn moeilijk los te krijgen over dit onderwerp.
Normaal gezien was dit bible discussion night: discuties over wat in 'the big book of truth' staat, hoe ze dingen opvatten en hoe Jezus de rol van God op zich kon nemen.
Achteraf nodigden we Paul, een super gelovige Philadelphiaan uit op ons kotje voor after drinkje.
Plannen zijn nu in de maak voor tripje New York in combinatie met bezoekje Philadelphia tijdens spring break. Zou mooi zijn.
Paul is supergelovig. Supergelovig met de nadruk op super! In zijn auto liet hij preken door zijn boksen galmen van een predikant die aan het klagen was over de overconsumptie van zijn gelovigen. Ook tijdens ons gesprek viel ons op hoe gelovig hij wel is. Op een bepaald moment babbelden we over grote bedrijven en geld, waarop hij de opmerking maakte 'The abuse of money is because of the 'sin' '. Op de vraag van ons drieen om dit nog eens te herhalen legde hij uit dat hij dat the sin aanwezig is sinds adam en eva aan die verboden vrucht gezeten hebben waardoor het nu een beke om zeep is met de wereld.
Ingaan op deze visie zou ongepast geweest zijn, een ongemakkelijke stilte volgde.
Moeilijk om te discutieren met mensen die rotsvast in iets geloven.

Morgen 1e schooldag. Schema is gemaakt, lesuren vallen wel mee. Ook de lesgebouwen zijn op mapje van campus aangeduid.
Spannend!

Time for something stupid

Het moest er wel eens van komen.
Dat het er zo vroeg zou zijn had ik echter niet verwacht.
Dag 4 nog maar en het is al zover: liesje doet iets stoms.

Een beetje gerelateerde (en niet gerelateerde) achtergrondinformatie is misschien wel handig.
Aangezien ik de suspens eerst een beetje ga opdrijven komt het beste echter op het einde (is dit de basis van het schrijven? Als leek in de blogkunst lijkt me dit een goed idee).

Zaterdagmorgen hebben we als 3 buitenlandse studentjes een bankrekening geopend in een amerikaanse 'Arvest' bank. Alles behalve $60 heb ik op deze amerikaanse rekening gestort. Niet nadenkend over het verloop van het openen van een account echter (opsturen van de debit kaart), moet ik nu een weekje mijn plan trekken met deze $60 cash geld (en neen, dit was niet mijn stomme daad).
De belgische visa kaart is optie nummer 2, maar een transactiekost van 1,6% moet ik hiervoor opboksen. Als het echter goedkoper kan doen we het natuurlijk liever 'the cheap way', zeg nu zelf ;-)

Omdat het leven hier zonder fiets vrij moeilijk is (alles ligt hier vrij ver van elkaar), leek het ons wel een goed idee om een fietsje te gaan zoeken. Via bronnen kwamen we bij een plaatselijk 2e hands fietsendepotje. Hier kozen we onszelf een fietsje uit waarbij we een goede deal sloten met de verkoper: 3 fietsen voor $95, met taksen inbegrepen. Anders had het ons $104 gekost, taksen excluis, nog niet veel eigenlijk.
Vooral koen zijn fiets loont de moeite. Een mountain bike met veringen en speciale versnellingen van bepaald merk maar veel ken ik daar allemaal niet van. Hij is er dol op en kan er niet over zwijgen ;-).
Elien en ik ook een mountain bike, zonder veringen en zonder fancy versnellingen maar we zijn mobieler nu en dat telt!
Morgen volgt ons 1e fietstochtje richting fayetteville lake, een meer zo'n 8 km van hier.

Bij het terugkeren naar ons apartementje met onze aankoop waren we allemaal zo enthousiast over onze aankoop dat we ons karreke al eens goed aan het testen waren.
Lies dus ook.

Het apartementcomplex werd langzamerhand bereikt door de 3 fietsers. Lies reed op kop en vond dat ze goed aan het bollen was. Ze voelde geen noodzaak om te vertragen. Snelheid geeft soms wel een beetje een kick, waarschijnlijk lag dit aan de basis van dit fietsgedrag.
Dit was echter buiten de staat van de parking gerekend.
Een (niet fluorescerend!) bultje, dat het aankomend verkeer op de parkinng moet vertragen, lag echter op de weg.
Lies had niks door en reed met (bijna) volle snelheid over het bultje.
Helemaal onvoorbereid, eindigde dit tochtje met een op het asfalt belandde lies.
Pijnlijke zij en geschaafde handen waren het resultaat van deze daad.
Ze leeft echter nog dus geen paniek ;-) De vriendelijke hulp van Elien en Koen en een toevallig passerende Italiaan verrichtte wonderen.

De val was mooi volgens de toeschouwers dus laat dat dan maar als complimentje dienen ;)!
Vanaf nu zal ik steeds op tijd remmen, beloofd!

xjes!

Welcome to Fayetteville!

Het werd eens tijd dat er wat actie plaatsvond op mijn blogsite dacht ik zo. Want er is nieuws te melden! Nieuws dat eigenlijk een beetje (veel) te laat komt en voor sommigen al dan niet als geruststellend beschouwd kan worden:

Ik ben goed toegekomen in het verre, verre Fayetteville!!

Aangezien hier nu de 3e volledige dag achter de rug is, heb ik al een heleboel dingen meegemaakt. Voor de geinteresseerde lezertjes ga ik een kort samenvattinkje optypen van de tot hiertoe HETE ontvangst!

Dinsdag 8.Januari:

Vertrek op de luchthaven te Brussel. Het was vroeg, zeer vroeg!
En door mijn slechte voorbereiding wegens omstandigheden, examens genaamd, waren de 2 nachten voordien nooit langer dan 4 uur. Pieken was dus slechts een eufemisme.
4u30. Dat was het uur van afspraak. Samen met Elien en Koen, mijn 2 Amerika maatjes, gingen we daar aan de incheck balie staan. Mijn mama en papa vergezelden mij om mijn karreke te duwen en een laatste 'goodbye' te schenken. Tot mijn grote verbazing en jolijt dook plots ook mijn lieve meter, tante Denise op aan het station. Een verassing van formaat!!!
Na het inchecken van mijn 38 kilo kleren en aanhangsels volgde het afscheid. Een dikke knuffel van de tante en de mama en papa volgde daarop. Pijnlijk maar niet te veel denken en verder gaan, that's the spirit.

Het vliegtripje werd een lang tripje. 28 uur scheidde ons vertrek in Brussel van onze aankomst in het kleine luchthaventje van Fayetteville, North West of Arkansas. Een kleine 2 uurtjes slaap maakte het niet minder vermoeiend. We werden in fayetteville verwelkomd door mijne 'pal', Alexander Wong. Door de 2 uur vertaging die we opgelopen hadden stond hij er al een tijd te wachten op ons maar rouwig was hij er niet echt om. Alex en een vriendin van hem, Mary, beide super lieve mensen brachten ons met hun auto naar ons appartementje.
Na het afzetten van onze bagage, en toen was het al 23u plaatselijke tijd, brachten ze ons naar de welbekende 'Walmart' winkel. Reuzegrote shop met alles wat je maar kan bedenken, open 24u op 24. Was echt wel een belevenis. Onze eerste aanraking met Amerika en direct wordt al 1 van de vele clichés bevestigd: Hoe meer hoe liever! Reuzegrote verpakkingen, zoveel keuze, en vrij goedkoop. Onze eerste aankoop, iets noodzakelijk voor ons 1e nachtje was beddengoed: alles in 1 pak. Ready to go to sleep: broodnodige slaap!

Ons 'Garden park' apartementje ziet er goed uit, tamelijk proper maar buiten meubels staat daat niet zo veel. Veel kopen is de boodschap dus. Een zwembad is aanwezig maar tis nog net ietsje te koud om erin te duiken (nog sjaal en handschoenen temperaturen, super weer dus ;))

Woensdag 9.Januari:

Lang uitslapen was niet het geval. Afspraak met housekeeper. Contract tekenen en huishuur betalen. Veel geld maar vergeleken met België echt wel niet zoveel.
Een zelf geimproviseerd toerke op de campus volgde. De campus is zo'n 15 minutekes wandelen maar een gratis bus is ter beschikking. De noodzakelijke papieren werden door mezelf, Koen en Elien ingeleverd en in orde gebracht maar door de goede voorbereiding in België landje was dit wel geen probleem meer ;-)
Samenleven met Elien en Koen gaat trouwens zeer goed. We komen echt enorm goed overeen, nog geen gevechten tussen ons hebben plaatgevonden maar ik hou je wel op de hoogte in verband hiermee ;-)

Een wandelingetje naar Dickson's street, de uitgangsstraat van Fayetteville met veel café'tjes was een volgende stap naar onze adaptatie aan het plaatselijke leven. Volgens de Amerikanen hier was die Dickson's street enorm ver stappen, we hebben er een 20-tal minuten over gedaan.
Iedereen, maar echt iedereen heeft hier een auto. Bijna geen voetgangers op straat, fietsers ook niet echt gezien. Alles wordt hier met de wagen gedaan, het is echt ONGELOOFELIJK!! Het zou tof zijn als we een 2e hands fiets zouden kunnen aanschaffen, volgens een amerikaan die we gisteren gesproken hebben is dat hier wel te vinden. Kwestie van de europese sportmentaliteit was te onderhouden. Wij happen niet toe!!! No way hoseeej!!

Een avondje spellekes spelen met gratis food volgde. Zulke activiteiten zijn ideaal om nieuwe mensen te leren kennen en telefoonnumers te verzamelen. Telefoonnummers die we toegerijkt krijgen van mensen die steeds willen helpen met vanalles en nog wat, zoals vervoer. Een auto is hier namelijk wel nodig om naar de shops enzo te geraken.
Alexander heeft deze zelfde avond gekookt voor ons: vegetarische mexicaanse tortillas met guagumole. Lekker en zeer gezellig!!
Nadien, voor onze 2e nacht op rij, volgde een walmart tripje met onzen Alex. Opwnieuw veel geshopt voor de noodzakelijke dingskes zoals kookpotten, borden, bestek, wasmiddel, koffiezet, burolampjes, strijkijzer, wasrekje, eten... Alles opgeteld was dit veel geld maar in vergelijking met België... peanuts!


Donderdag 10.Januari

De 1e keer internet op ons apartementje werd een feit: afgetapt van 1 van onze onderburen. Als dat blijft werken denk ik niet dat we ons eigen internetverbinding gaan aanschaffen. Parasietje spelen noemen ze dat wel een beke maar hier bestaat er niet zoiets als downloadlimieten (In belgie dus wel), wat de crime hier iets minder erg maakt ;-).
Een eerste bezoekje aan 'the farm' werd de toonaangevende gebeurtenis voor onze komende 5 maanden hier.'The farm' is het arkensaanse 'boerekot' waar ik en mn maatjes een project ga uitvoeren. Het ziet er goed uit, proper en opnieuw zeer vriendelijke mensen (zoals bijna alle mensen hier!).
Elien, Koen en ik hebben er ook een eigen 'desk' gekregen. Als dat geen eer is ;-)
Dr. Proctor, een prof die goede connecties heeft met onze (Gentse) faculteit, heeft ons getrakteerd op ne lunch. Vriendelijke man die ons ook overal brengt waar we naartoe willen. Een tripje naar 'Eureka springs' heeft hij ons al beloofd. Dit kan je je toch niet inbeelden bij een Belgische prof, gekke taverelen dat zicht hier afspelen dus ;-)

'Savonds opnieuw FREE diner (zie foto's photobucket)! Dit was een diner met eten van verschillende culturen, een onderdeel van de introduction week die hier aan het lopen is. Opnieuw een bron voor het ontmoeten van nieuwe mensen.

Vrijdag 11.Januari

De dag begint goed: een receptie op 'the farm', georganiseerd voor de nieuwe studenten (waaronder wij, wat een eer ;-)) en een nieuwe doktor. Met gepersonaliseerde name tags voelden we ons al direct thuis.
Na de receptie kregen we te horen dat de decaan van 'the farm' 'impressed was' door de 3 Belgische studentjes. Altijd fijn om te horen en hopelijk blijft het zo ;-)

Een tripje naar 'the hog house' met onze professor Proctor volgde. The 'hogs' hier is de bijnaam voor het plaatselijke universitair sportteam, beter bekend onder de naam 'razorbacks' die hier enorm populair zijn! Hier en daar zijn er aanmoedigingsslogans te bespeuren op/in restaurants, vlaggen, t-shirts, truis, en vele spulletjes die je overal kan kopen. Zelfs op het deksel van de beerputten is 'the hog' aant pronken (zie foto's photobucket).
Wat gaat dat geven als de studenten toekomen volgende week met het basketbalseizoen dat direct begint? Ik ben benieuwd! :-p

The hog house dus, is een café waar ze zelf bier brouwen. Onzen Dr. Proctor heeft ons getrakteerd op de 6 verschillende bierkes die daar zelf gebrouwen worden. We voelden het wel in ons kopke maar den Dr. himself ook zenne (zie foto's photobucket). Een prof die zich 'lucht' drinkt bij zijn studentjes, waar gaat dat naartoe ;-)

Veel merkwaardige dingen: Drive in banken, geweren die gewoonweg verkocht worden in de supermarkt (zie foto's photobucket) maar meer hierover volgt later!

Ik hou je op de hoogte!!
Volgende keer is het een berichtje korter, dat beloof ik je ;-)

xjes!